عاشورا، حماسه‌ی جاوید صفحه 79

می کنی؟ و افزود:«فَوَاللهِ للْموتُ مَعَهُ أَحَبّ اِلیَّ مِنَ الْخُلْدِ مَعَکُمْ»؛ (1) .«به خدا قسم کشته شدن در رکاب او، از زندگی جاودانه با شما بهتر است.»زهیر، همواره از ملازمان رکاب امام (علیه السلام) بود و فرماندهی بخش میمنه لشکر آن حضرت را برعهده داشت؛ چنانکه فرماندهی بخش میسره با حبیب بن مظاهر بود. از چگونگی شهادت او اطلاع چندانی در دست نیست.بعضی از مورّخان نوشته اند: همسر زهیر که به کوفه رفته بود، پس از آگاهی از شهادت زهیر، کفنی را به غلام خود داد و او را به سوی کربلا روانه ساخت تا بدن زهیر را بپوشاند و دفنش نماید. غلام وقتی در کربلا، در قتلگاه حاضر شد و آن صحنه دردناک و بدن عریان و بی سر فرزند رسول خدا (صلی الله علیه وآله) را روی زمین دید، کفن را انداخت و بازگشت و گزارش داد که: پیکر مولای زهیر؛ (امام حسین (علیه السلام)) بدون کفن روی زمین مانده من خجالت کشیدم بدن زهیر را کفن و دفن نمایم. (2) .

4ـ حبیب بن مظاهر اسدی

اشاره

حبیب بن مظاهر اسدی از تیره اسدی های قبیله عدنانِ شمال عربستان آن روز است. او از اصحاب پیامبر (صلی الله علیه وآله) و امیرالمؤمنین (علیه السلام) بود و در تمام جنگ ها با امیرالمؤمنین (علیه السلام) و در کنار آن حضرت با دشمنان می جنگید؛ (3) همچنین در تشویق مردم کوفه در باب توجهبه حسین (علیه السلام) نقش به سزایی ایفا کرد. وی و مسلم بن عوسجه از مردم کوفه برای امام حسین (علیه السلام) بیعت می گرفتند و از نویسندگان دعوت نامه به امام بودند. (4) .بعضی نوشته اند که پیامبر خدا (صلی الله علیه وآله) با جمعی از یاران، از جایی می گذشتند که چشم

1- همان، ص221، حیاة الامام الحسین، ج3، صص189 و 190.
2- قمقام، ج2، ص473.
3- ابصار العین، صص 100 ـ 102.
4- نکـ: تاریخ طبری، ج5، ص352 ؛ الارشاد، ج2، ص36 و الکامل، ج4، ص20.