عاشورا، حماسه‌ی جاوید صفحه 80

آن حضرت به حبیب افتاد، او را مورد مرحمت و نوازش قرار داد و فرمود: جبرئیل به من خبر داد که او پسرم حسین را دوست می دارد و در یاری پسرم حسین در کربلا کشته خواهد شد. (1) .حبیب در آوردن افراد قبیله خود به یاری حسین (علیه السلام) (در شب عاشورا) تلاش فراوانی کرد که حرکت او در این باره توسط لشکر کفرپیشه یزیدی ناکام ماند و آنان در این رابطه چند کشته و مجروح دادند. حبیب در کربلا از ملازمان امام (علیه السلام) بود و همردیف زهیر بن قین همواره در رکاب آن حضرت بود. او روز عاشورا فرمانده بخش میسره لشکر امام و زهیر فرمانده بخش میمنه لشکر بودند. (2) .حبیب یکی از رجال برجسته کوفه در دوران امیرالمؤمنین (علیه السلام) و از افراد معروف به شرطه خمیس (پلیس انتظامی) آن حضرت بود و نیز یکی از فرماندهان قسمت میسره سپاه امیرالمؤمنین بود و در همه جنگهای آن حضرت با مخالفانش حضور داشت. قابل ذکر است که حبیب بن مظاهر از اصحاب پیامبراکرم (صلی الله علیه وآله) نیز بوده و از آن حضرت حدیث شنیده است. او در کربلا آنچنان مورد اعتماد سالار شهیدان بود که آن حضرت فرماندهی بخش میسره لشکر خود را به او داد.

دیدار دو یار باوفا

حبیب روز عاشورا در میدان رزم چنین رجز می خواند:أنا حبیب و أبی مظاهر فارس هیجاء و حرب تسعرأنتم أعدّ عدة و أکثر و نحن أوفی منکم و أصبرو أنتم عندالوفاء أعذر (أغدر) (3) . و نحن أعلی حجّةً و أظهر (4) .

1- معالی السبطین، ج1، ص228.
2- نکـ: اعیان الشیعه، ج1، ص601.
3- معالی السبطین، ج1، ص230.
4- نکـ: ابن شهرآشوب، مناقب، بخش امام حسین علیه السلام، اعلمی ؛ دائرة المعارف، ج7، ص502 و معالی السبطین، ج1، ص230.