عاشورا، حماسه‌ی جاوید صفحه 86

6ـ جون یار وفادار حسین

جون، برده سیاه چهره ای که احتمالاً زمان پیامبر (صلی الله علیه وآله) را درک کرده بود. (1) .او غلام فضل بن عباس بن عبدالمطلّب بود، نامش «جون»، نام پدرش حَوِیّ وکنیه اش و ابومالک بود. (2) امیرالمؤمنین (علیه السلام) وی را به 150 دینار از فضل خریداری کرد و در اختیار ابوذر قرار داد تا به وی خدمت کند. جون در ربذه [تبعیدگاه ابوذر] بر ابوذر خدمت می کرد و پس از ارتحال وی در سال 32 هـ. به امیر مؤمنان (علیه السلام) پیوست. (3) .علاّمه مامقانی در «تنقیح المقال» می نویسد: پس از شهادت آن حضرت، به خانه امام حسن (علیه السلام) و پس از شهادت ایشان به خانه امام حسین (علیه السلام) آمد و شد داشت و بیشتر امام سجاد (علیه السلام) را همراهی می کرد (و در خانه امام سجاد بود)، و همراه آنان به کربلا آمد و هنگام شعله ور شدن جنگ در روز عاشورا، امام حسین (علیه السلام) به او فرمود:«أَنْتَ فی إِذْن مِنّی، فَإِنَّما تَبِعْتَنا طَلَبَاً لِلْعافِیَةِ فَلا تَبْتَلِ بِطَریقِنا»؛«تو به عنوان خدمت به ما، همراه ما بودی. اکنون مجازی که ما را ترک کنی.»جون از پیشنهاد جدایی امام (علیه السلام) غمگین شد وبا خوداندیشیدکه نکند لیاقت همراهی با امام را از دست داده است! ازاین رو، خود را به پای امام (علیه السلام) انداخت، پای آن حضرت را می بوسید و می گفت: ای فرزند پیامبر خدا! من در روزگار آسایش، با شما بودم، الآن که دنیا به شما پشت کرده، شما را رها کنم؟ و افزود لابد من که غلام سیاه، بد بو هستم، از حیث حسب و نسب در سطح پایینم، نمی خواهی در شمار شهیدان تو باشم. (4) .[ وافزود:]«لا وَاللهِ لا أُفارِقُکُمْ حَتّی یَخْتَلِطَ هذَا الدَّمُ الأَسْوَدُ مَعَ دِمائِکُمْ»؛«نه به خدا سوگند دست از شما برنمی دارم تا آن که خون این سیاه با خون شما

1- محسن امین، اعیان الشیعه، ج1، ص 605.
2- نکـ: معالی السبطین، ج1، ص240، مجلس دهم.
3- نکـ: حائری مازندرانی، معالی السبطین، ج1، ص240.
4- «یَابْنَ رَسُولِ اللهِ أَنَا فی الرَّخاءِ أَلْحَسُ قِصاعَکُمْ، وَفی الشِّدَةِ أَخْذِلُکُمْ؟ وَاللهِ إِنَّ رِیْحِیَ لَنَتِنٌ، وَإِنَّ حَسَبیَ لَلَئیمٌ، وَلَوْنیَ لاََسْوَدُ، فَتَنفَّسْ عَلَیَّ بِالجَنَّةِ فَیَطیبَ رِیْحی، وَیَشْرُفَ حَسَبی، وَیَبْیَضَّ وَجْهی».