عاشورا، حماسه‌ی جاوید صفحه 88

با استشمام بوی خوش از او بدن وی را پیدا کردند. از بدنش بوی مشک، مشام جان را نوازش می داد و از این راه بدن او را یافتند و دفن نمودند (1) و در زیارت ناحیه نام آن حضرت به چشم می خورد. (2) این بوی خوش، همان اثر دعای امام حسین (علیه السلام) بر بالین اوست. امام (علیه السلام) در کربلا روز عاشورا صورت چند شهید را بوسید و گونه خود را برگونه آنان نهاد، از جمله آنان جون بود.نازم، حسین را که چو در خون خود تپید زیباترین حماسه عالم بیافریدیکسان رخ غلام وپسر، بوسه داد و گفت: در دین ما سیه نکند فرق با سپید

7ـ ابوثمامه صاعدی

مامقانی، تنقیح المقال، ج2، ص333، ذیل ماده عمروبن عبدالله الأنصاری ابوثمامه رابه فتح الثاء می داند.نام ابو ثمامه صاعدی، «عمرو بن عبدالله کعب» است. او از اصحاب امیرمؤمنان (علیه السلام)بود و در تمام جنگ های آن حضرت، در دوران خلافتش حضور داشت. ابوثمامه از همرزمان مسلم بن عقیل بود که آن دو، در کوفه، دارالاماره را محاصره کردند، لیکن وقتی یاران پراکنده شدند، او در مخفی گاه به سر برد تا این که به امام ملحق شد.ابوثمامه از سوی مسلم بن عقیل (علیه السلام) سمت فرماندهی قبیله تیم و همدان را داشت. و همان کسی است که فرارسیدن وقت نماز ظهر را به امام حسین (علیه السلام) یادآور شد. او در ظهر عاشورا به امام حسین (علیه السلام) گفت:«یا أبا عَبْدِالله نَفْسی لِنَفسِکَ الْفِداء هؤُلاءِ اقْتَرَبُوا مِنْکَ، لاَ و اللهِ وَ لا تُقْتَلُ حَتّی اُقْتَلَ دُونَکَ، وَاُحِبُّ أنْ ألقَی اللهُ رَبِّی وَ قَدْ صَلَّیْتُ هذِهِ الصَّلاةَ الَّتی قَدْ دَنا وَقْتَها».«ای ابا عبدالله! جانم فدای جانت باد، اینان (لشکر دشمن) به تو نزدیک شده اند و البته به تو دست نخواهند یافت، جز آن که از روی نعش من بگذرند ولی دوست