عاشورا، حماسه‌ی جاوید صفحه 89

دارم که خدا را دیدار کنم در حالی که این نماز را که وقت انجام آن فرارسیده است، خوانده باشم.» (1) .فرهاد میرزا در قمقام آورده است: «او گفت: دوست دارم آخرین نماز خود را به امامت شما به جای آورم» (2) امام (علیه السلام) در آن هنگام نگاهی به آسمان کرد و فرمود:«ذَکَرْتَ الصَّلاةَ جَعَلَکَ اللهُ مِنَ الْمُصَلِّینَ الذّاکِرینَ، نِعَمْ هذا أَوَّلُ وَقْتِها... سَلُوهُمْ أَنْ یَکُفُّوا حَتّی نُصَلِّی»؛«مرا به یاد نماز انداختی، خداوند تو را در شمار نمازگزارانی که به یاد نمازند قرار دهد. آری، اکنون وقت اول نماز است، از آنان (دشمنان) بخواهید تا ما را مهلت دهند نماز را بجای آوریم.».در این هنگام بود که سید الشهدا (علیه السلام) یاران خود را دو دسته کرد، دسته ای مشغول نبرد و دسته ای مشغول نماز شدند. ابوثمامه بعد از نماز به شهادت رسید لیکن چگونگی و زمان شهادت به طور دقیق مشخص نیست. (3) .

8 و 9ـ حر بن یزید ریاحی و پسرش

اشاره

در تاریخ کربلا جز «حرّ بن یزید ریاحی یربوعی» کسی به این نام نیست.اعلمی در «دایرة المعارف» می نویسد: حرّ بن یزیدبن ناجیه ریاحی، از شیعیان مورد اعتماد است. او در کربلا همراه یاران امام (علیه السلام) به شهادت رسید و در حایر حسینی مدفون گردید. (4) .درباره سن حرّ، سخنی به میان نیامده و کسی از نام مادر او یاد نکرده است. نام

1- بصار العین، صص 119 و 120.
2- نکـ: قمقام، ج1، ص412.
3- نکـ: اعیان الشیعه، ج1، ص606.
4- «حرّ بن یزید بن ناجیة الرّیاحی إمامیٌّ ثِقَةٌ، قُتِلَ مَعَ الْحُسَین وَ أَصْحابه بِالطفّ، وَ دُفِنَ فی الحائر.» نکـ: اعلمی، دائرالمعارف، ج7، صص 598 ـ 600، چاپ بیروت مؤسسه اعلمی.