قصه کربلا بضمیمه قصه انتقام صفحه 5

مادر، زیرا پدر او علی بن ابی طالب برادر و جانشین و پسر عموی پیامبر است و اولین مردی است که به خدا و رسولش ایمان آورد، و مادر او فاطمه بانوی بانوان عالم است.این حسین بن علی بهترین مردم است از جهت عمو و عمه، زیرا عموی او جعفر بن ابی طالب که صاحب دو بال است و عمه ی او ام هانی دختر ابی طالب است.و این حسین بن علی بهترین مردم است از جهت دائی و خاله زیرا دائی او قاسم فرزند رسول خدا و زینب دختر رسول الله خاله ی اوست.سپس او را از شانه ی خود بر زمین نهاد و فرمود: ای مردم! این حسین بن علی است، پدربزرگ و مادر بزرگ و پدر و مادر و عمو و عمه و دائی و خاله او در بهشت خواهند بود و او و برادرش در بهشت خواهند بود و به هیچیک از فرزندان انبیا داده نشده آنچه که به حسین بن علی داده شده است مگر به یوسف بن یعقوب [38] . [ صفحه 35]

خبر دادن از شهادت او

ام سلمه! جبرئیل هم اکنون به من خبر داد که فرزندم حسین علیه السلام کشته خواهد شد؛ پس تربتی را که در دست داشت به او داد و گفت: نزد خود نگاه دار، هنگامی که دیدی این تربت به خون تبدیل شد بدان که او را کشته اند.ام سلمه گفت: ای رسول خدا! از خدا بخواهید که کشته شدن را از او دور کند.پیامبر صلی الله علیه وآله وسلم فرمود: من درخواست کردم ولی به من وحی شد که برای او درجه ای است که هیچیک از آدمیان به آن درجه نخواهد رسید، و شیعیانش را شفاعت می کند، و مهدی علیه السلام از فرزندان اوست، پس خوشا بحال کسی که از دوستان حسین و شیعه ی او باشد، بخدا سوگند که شیعیان او در روز قیامت رستگار خواهند بود [39] .2-عبدالله بن یحیی از پدرش نقل کرده است که: با علی علیه السلام بسوی صفین می رفتیم، چون به نینوی رسیدیم علی علیه السلام ندا کرد: ای ابا عبدالله صبر کن! ای ابا عبدالله صبر کن به شط فرات. به علی علیه السلام عرض کردم که: منظور شما از این سخنان چیست؟ فرمود: روزی به خدمت رسول خدا صلی الله علیه وآله وسلم رسیدم در حالی که گریه می کردند، گفتم: چرا گریه می کنید؟ فرمود: جبرئیل هم اکنون اینجا بود و به من گفت که حسین علیه السلام در کنار شط فرات کشته خواهد شد و بعد افزود: آیا می خواهی تربت پاکش را ببوئی؟ بعد مشتی از آن خاک را به من داد، من به این جهت می گریستم [40] .3- انس بن حارث می گوید: از رسول خدا علیه السلام شنیدم که

می فرمود: بدرستی که فرزندم حسین [ صفحه 36] در خاک عراق کشته خواهد شد، پس هر کس او را درک کرد، باید که او را یاری نماید [41] 4- ابو وائل شقیق بن سلمه از ام سلمه نقل کرده است که او گفت: حسن و حسین علیهماالسلام در حجره ی من نزد رسول خدا صلی الله علیه وآله وسلم بودند، پس جبرئیل بر پیامبر نازل گردید و گفت: ای محمد! امت تو فرزندت را بعد از تو خواهند کشت- و بسوی حسین علیه السلام اشاره نمود-، پس رسول خدا صلی الله علیه وآله وسلم گریست و حسین علیه السلام را به سینه چسبانید. آنگاه رسول خدا فرمود: این تربت نزد تو ودیعه باشد؛ و آن را بوئید و گفت: وای از کرب و بلا.ام سلمه می گوید: رسول خدا صلی الله علیه وآله وسلم به من فرمود: ای ام سلمه! هر گاه دیدی تربت به خون مبدل گشت بدان فرزندم حسین کشته شده است.ام سلمه آن تربت را در شیشه قرار داد و هر روز به آن نظر می نمود و می گفت: ای تربت! آن روزی که به خون تبدیل شوی روز عظیمی خواهد بود [42] . [ صفحه 37] امام حسین علیه السلام فرمود:انی لا اری الموت الا شهاده و لا الحیاه مع الظالمین الا برماهمانا من مرگ را جز شهادت نمی یابم و زندگانی با ستمگران را غیر از ننگ و خفت نمی دانم. [ صفحه 41]

از مدینه تا مدینه

در مدینه

نامه ی اهل کوفه

هنگامی که امام حسن مجتبی علیه السلام وفات کرد، شیعیان کوفه که در میان آنها فرزندان جعده بن هبیره بن ابی وهب مخزومی بودند، در خانه ی سلیمان بن صرد اجتماع

نموده و نامه ای به امام حسین علیه السلام نوشتند مبنی بر تسلیت ارتحال امام حسن مجتبی علیه السلام و اینکه خدای متعال تو را بزرگترین خلیفه و جانشین گذشتگان قرار داد، و ما در مصیبت شما مصیبت زده و در حزن شما اندوهناکیم، سرور ما در شادی شماست، و ما در انتظار فرمان توایم.