حدیث بندگی صفحه 148

لَا تَأْکُلُوا الرِّبَا أَضْعَافًا مُضَاعَفَهً (1)

ربا نخورید که دایم سود بر سرمایه افزایید تا چند برابر شود.

وَتَرَی کَثِیرًا مِنْهُمْ یُسَارِعُونَ فِی الْإِثْمِ وَالْعُدْوَانِ وَأَکْلِهِمُ السُّحْتَ لَبِئْسَ مَا کَانُوا یَعْمَلُونَ (2)

بسیاری از مردم را بنگری که در گناه و ستمکاری و خوردن حرام می شتابند بسیار بدکاری را پیشه خود نمودند.

اصولا هر نوع تصرف عدوانی و تجاوز به حقوق دیگران اعم از خوردن و آشامیدن و یا پوشیدن و مسکن گزیدن و امثال آن را حرام خواری می گویند همان طور که تصرف مال یتیم و یا مال ربوی را خوردن مال حرام اطلاق می کنند.

از خصوصیات مکتب متعالی قرآن و عترت آن است که انسان ها را در بهره برداری صحیح از مواهب طبیعی و نعمت های دنیا ازاد گذارده و هر کس مجاز است که از طریق حلال شغل و حرفه داشته باشد و زندگی و معیشت خود را بگذارند و در ضمن به کسی اجازه داده نشده بدون قانون در راه به دست آوردن وسایل زندگی راهی را پیش گیرد که منجر به تصرف نامشروع از اموال دیگران می شود.

آری حرام خواری عواقب شومی دارد از جمله مانع قبولی اعمال و عبادات می شود.

رسول الله صلی الله علیه و اله وسلم فرمود:

اِذا وَقَعَتِ الّقمَهً مِن حَرامٍ فِی جُوفِ العَبدِ لَعَنَهُ کُلَّ مَلَکٍ فِی السَّمواتِ وَ الاَرضِ (3)

هرگاه لقمه حرامی در شکم شخصی قرار گیرد تمام ملایکه آسمان ها و زمین او را لعنت می کنند.

1- آل عمران 130
2- مائده 62
3- سفینه البحار ج1ص245