حدیث بندگی صفحه 321

نکته دیگری که در این بحث باید بیان شود روابط سالم و متقابل مسئولین و صاحبان پست و مقام با مردم است که افراد جامعه برای رسیدن به خواسته های مشروع و منطقی خود مجبور نشوند ثناگوی آنان باشند. به این بیان نورانی امیرالمومنین علی علیه السلام که خود رهبر و رئیس حکومت اسلامی بود دقت بفرمایید.

وَ رُبَّما اسْتَحْلَی النَّاسُ الثَّناءَ بَعْدَ الْبَلاءِ، فَلا تُثْنُوا عَلَیَّ بِجَمِیلِ ثَناءٍ لِإِخْراجِی نَفْسِی إِلَی اللَّهِ سُبْحَانَهُ وَ إِلَیْکُمْ مِنَ التَّقِیَّهِ فِی حُقُوقٍ لَمْ اءَفْرُغْ مِنْ اءَدائِها، وَ فَرائِضَ لا بُدَّ مِنْ إِمْضائِها. فَلا تُکَلِّمُونِی بِما تُکَلَّمُ بِهِ الْجَبابِرَهُ، وَ لا تَتَحَفَّظُوا مِنِّی بِما یُتَحَفَّظُ بِهِ عِنْدَ اءَهْلِ الْبادِرَهِ، وَ لا تُخالِطُونِی بِالْمُصانَعَهِ(1)

گاهی مردم ستودن افرادی را برای کار و تلاش روا می دانند اما من از شما می خواهم که مرا با سخنان زیبای خود مستایید تا از عهده وظایفی که نسبت به خدا و شما دارم برایم و حقوقی که مانده است بپردازم و واجباتی که بر عهده من است باید انجام گیرد ادا کنم پس با من چنان که با پادشاهان سرکش سخن می گویید حرف نزنید و چنان که از آدم های خشمگین کناره می گیرند دوری نجویید و با ظاهرسازی با من رفتار نکنید.