حدیث بندگی صفحه 385

قالَت اُمُّ الصَّبِیَّه الَّتی اَتَتکَ وَ تَرَکتَها خَوفًا مِنَ اللهِ عَزَّوَجَلَّ لا اَحرَقَکَ اللهُ بِالنّارِ لا فِی الدُّنیا وَ لا فِی الاخِرَه

من مادر همان دخترکم که نیازمندی او را به سوی تو کشانید ولی از ترس خدا رهایش کردی اینک از خداوند می خواهم که در آتش دنیا و آخرت تو را نسوزاند. پرسیدم آن زن از کدام خانواده بود گفت از بستگان رسول خدا سپاس و شکر فراوانی کردم به همین جهت حرارت آتش در من تاثیر ندارد. (1)

هر که از تن بگذرد جانش دهند***هر که جان دریافت جانانش دهند

هر که در سجن ریاضت سر کند***یوسف اسا مصر عرفانش دهند

هر که گردد نوح عشقش ناخدا***ایمنی از موج طوفانش دهند

هر که از ظلمات تن خود بگذرد***خضر اسا آب حیوانش دهند

هر که بی سامان شود در راه عشق***در دیار دوست سامانش دهند

مَن مَلِکَ نَفسَهُ اِذا رَغِبَ وَ اِذا رَهِبَ وَ اِذا اِشتَهی وَ اِذا غَضِبَ وَ اِذا رَضِیَ حَرَّمَ اللهُ جَسَدَهُ عَلی النّارِ (2)

هر که نفس خویش را هنگام تمایل به گناه میل به خوردنی های نامشروع و یا موقع غضب و شادی در اختیار داشته باشد خداوند تبارک و تعالی بدنش را بر آتش حرام می کند.