حدیث بندگی صفحه 404

الحَیُّ القَیُّوُم غَلَّقَتِ المُلُوکَ اَبوابُها و اَقامَت عَلَیها حُراسُها وَ بابُکَ مَفتُوحٌ لِلسّائِلینَ جِئتُکَ لِتَنظُرُ اِلَیَّ بِرَحمَتِکَ یا اَرحَمَ الرّاحمینَ

پروردگارا چشم ها به خواب رفته ستارگان جلوه گر شده اند و تو هستی سلطان زنده قیوم خداوندا پادشاهان درهای کاخ های خود را بسته و نگهبانان را بر آنها گمارده اند اما درب خانه تو برای سائلین و طالبین باز است. من هم به درب خانه تو آمده ام تا به من نظر کنی به رحمتت ای رحیم ترین رحم کنندگان. وقتی دقت کردم دیدم که آن جوان علی بن الحسین زین العابدین علیه السلام است. (1)

خودسازی

وَ طَهِّرْنِی مِنْ دَنَسِ مَا أَسْلَفْتُ، وَ امْحُ عَنِّی شَرَّ مَا قَدَّمْتُ، وَ أَوْجِدْنِی حَلاوَهَ الْعَافِیَهِ، وَ أَذِقْنِی بَرْدَ السَّلامَهِ(2)

پروردگارا و از هر چه در گذشته باعث کدری من شده پاکیزه ام کن و شرور و بدکاری های گذشته ام را محو گردان و شیرینی و طراوت سلامتی را به من بچشان.

پس از دعا و نیایش به درگاه الهی برای خلاصی از آلودگی های نفسانی و محو شرارت های باطنی لازم است بعضی کارها را ترک کنیم و بعضی از اعمال را انجام دهیم و این کار به طور یقین به سادگی انجام نمی پذیرد.

کسی که در مقام اصلاح نفس و خودسازی است اول باید جایگاه و شرف وجود خود را در افرینش بشناسد و به این حقیقت برسد که او موجودی والا و ارزشمند است آنگاه برای ایجاد ملکات اخلاقی در سر وجودش و رفع رذایل اقدام نماید.

مولایمان علی علیه السلام فرمود: مَن عَرَفَ شَرَفَ مَعناهُ صانَهُ عَن دِنائَهِ شَهوَتِهِ (3)

هر که بلندی و شرف گوهر وجود خویش را بشناسد آن را از پستی شهوت رانی حفظ می کند.

ای بی خبر بگوش که صاحب خبر شوی***تا راهرو نباشی کی راهبر شوی.

1- بحار ج46ص80
2- دعای پانزدهم صحیفه
3- غررالحکم