حدیث بندگی صفحه 41

این اجل و آن دیگری آرزوست که فرزند آدم به دنبالش می رود اما اجل در می رسد و او به آرزو نمی رسد.(1)

آزادگی

وَ لَا تَفْتِنِّی بِالِاسْتِعَانَهِ بِغَیْرِکَ إِذَا اضْطُرِرْتُ، وَ لَا بِالْخُضُوعِ لِسُؤَالِ غَیْرِکَ إِذَا افْتَقَرْتُ، وَ لَا بِالتَّضَرُّعِ إِلَی مَنْ دُونَکَ إِذَا رَهِبْتُ(2)

خدایا در هنگام ناچاری به کمک خواهی از غیرت دچارم مکن و نه به خضوع و کرنش برای درخواست از غیرت گاهی که نیازمند می شوم و نه به زاری کردن هنگام ترس و هراس به درگاه دیگری جز خودت.

شخص آزاده صاحب مقام رضا و توکل و اتکا به پروردگار است. افراد عزیزالنفس در نهایت تنگدشتی و فقر دست نیاز به سوی هیچ کس جز الله تبارک و تعالی دراز نمی کنند. در برابر ستمگران و طاغوت ها با قدی برافراشته و زبان گویا می ایستند حتی اگر به قیمت جانشان تمام شود چرا که این ها اهل مصانحه و مداهنه یعنی سازشکاری با ظلم و ظالم نیستند.

نکته مهم آن است که ایشان ریشه خوی زشت طمع را در درون خویش خشکانده اند.

آری یک ملت آن وقت سزاوار و شایسته ازادی و استقلال است که برای رهایی از چنگال استعمار و استکبار مبارزه کند وگرنه او را به بند خواهند کشید.

و چقدر زیباست بیان حضرت امیرالمومنین علی علیه السلام که فرمود

مَن قامَ بِشَرائِطِ الحُرِّیَّهِ اَهلٌ لِلعِتِقِ وَ مَن قَصُرَ عَن اَحکامِ الحَرِّیَّهِ اُعیِدَ اِلَی الرِّقِّ(3)

1- میزان الحکمه ج1ص188
2- دعای بیستم صحیفه
3- غررالحکم ص661