حدیث بندگی صفحه 426

الها مشرکین را به مشرکین مشغول کن تا دست درازی به مرزهای مسلمانان نکنند و به ایجاد نقص در آنها از وارد کردن نقص بر مسلمین بر حذرشان دار و تفرقه بین آنها بینداز تا هماهنگی علیه مردم مسلمان نداشته باشند.

خدایا دل هایشان از امنیت خالی و بدن هایشان از قوت تهی فرما و افکارشان را از چاره جویی مضطرب کن.

دنیا

اللَّهُمَّ إِنِّی أُصْبِحُ وَ أُمْسِی مُسْتَقِلًّا لِعَمَلِی، مُعْتَرِفاً بِذَنْبِی،.....یَا مَوْلَایَ سُؤَالَ مَنْ نَفْسُهُ لَاهِیَهٌ لِطُولِ أَمَلِهِ.....وَ اسْتَمْکَنَتْ مِنْهُ الدُّنْیَا......اِلهی اَسئَلُکَ ... أَنْ تُسَلِّیَ نَفْسِی عَنِ الدُّنْیَا بِمَخَافَتِکَ(1)

پروردگارا صبح و شام می کنم در حالی که اعمالم کم است به گناهم اعتراف دارم....ای مولای من از تو مسئلت می جویم مسئلت کسی که به خاطر آرزوهای طولانیش بی بهره مانده....و دنیا او را اسیر خود ساخته.... خدایا از تو می خواهم که.... به وسیله ترس از خودت نفس را از دوستی دنیا بر حذر نمایی.

دنیا و نعمت های آن نباید هدف نهایی انسان باشد بلکه از فرصت زندگی در دنیا و استفاده از نعمت های آن برای رشد و تعالی خود و آباد کردن جهان آخرت که جاوید و همیشگی است اقدام نمود.

پس نگاه به دنیا از دو دیدگاه است یکی دنیا طلبی و دنیا داری محض و دیگری دنیایی که مزرعه آخرت است.

این دیدگاه دوم سبب می شود که هم دنیای خوبی داشته باشد و هم در آخرت مشمول رحمت واسعه الهیه قرار گیرد. چنین دنیایی هر ثانیه اش ارزش هزاران سال آخرت را دارد.