حدیث بندگی صفحه 78

اِنَّما المُومنونَ فِی تَراحُمِهِم وَ تُعاطُفِهِم بِمَنزِلَهِ الجَسَدِ الواحِدِ اِذَا اشتَکی عُضوٌ تَداعی لَهُ سایِرُ الجَسَدِ بِالحُمی وَ السَّهَر(1)

مومنین در مقام رحمت و عطوفت نسبت به یکدیگر به منزله یک جسدند وقتی یک عضو از جسد بیمار شود سایر اعضای آن همانند او تبداری و شب بیداری دارند و در غم و مصیبت او شریکند.

بنی آدم اعضای یک پیکرند***که در آفرینش ز یک گوهرند

چو عضوی به درد آورد روزگار***دگر عضو ها را نماند قرار

تو کز محنت دیگران بی غمی***نشاید که نامت نهند آدمی

شان انسانیت اقتضا می کند که دیگران را دوست بداریم از بیماران عیادت کنیم از افتادگان دستگیری نماییم گرسنه را سیر نیازمندان به لباس را بپوشانیم به افراد بی سرپرست و ایتام کمک و نوازش کنیم.

مردم جامعه در هر م ذهب و مرام که باشند باید مورد تفقد و مهربانی قرار گیرند مولایمان علی علیه السلام در منشور حقوق بشر ارزشمند خود به مالک اشتر نوشت که مالک دلت را مهیا کن تا با رحمت و محبت و لطف و مهربانی با مردم برخورد نمایی مبادا همچون درنده ای که خوردن شکار خویش را مغتنم می شمارد با آنان مواجه گردی چه آنکه مردم دو گروهند اِمّا اَخٌ لَکَ فِی الدِّینِ اَو نَظِیرٌ لَکَ فِی الخَلقِ

یا از نظر دینی برادر تو هستند یا از جهت آفرینش و خلقت همانند تو و در هر دو صورت انسان اند و باید با روش انسانی با آنان معامله نمایید.(2)

یکی از مسایل مهم درباره اجتماع و مردم خیر رساندن به مردم است که امام سجاد علیه السلام عرض کرد وَ اَجرِ لِلنّاسِ عَلی یَدِیَ الخَیرَ این خیر منحصر به خدمات مالی نیست بلکه هر نوع خدمتی که دیگران را شامل می شود و حاکی از فضیلت انسان است.