تحلیلی از زندگانی امام سجاد علیه السلام جلد 1 صفحه 166

امامت محمد بن حنفیّه را به راه حق بازگردانند، و هر دوراهی مکه شدند، وقتی که به مکه رسیدند آهنگ بیت اللّه الحرام کردند؛ امام علیه السلام رو به حجر الاسود کرد و این دعا را خواند:

(1) «اللهم إنی أسألک باسمک المکتوب فی سرادق المجد، و أسألک باسمک المکتوب فی سرادق البهاء، و أسألک باسمک المکتوب فی سرادق العظمة و أسألک باسمک المکتوب فی سرادق الجلال، و أسألک باسمک المکتوب فی سرادق العزة، و أسألک باسمک المکتوب فی سرادق القدرة، و أسألک باسمک المکتوب فی سرادق السرائر، السابق، الفائق الحسن النضیر، رب الملائکة الثمانیة، و رب العرش العظیم، و بالعین التی لا تنام، و بالاسم الأکبر، الأکبر، و بالاسم الأعظم، الأعظم، الأعظم، المحیط بملکوت السموات و الأرض و بالاسم الذی اشرقت به الشمس، و أضاء به القمر، و سخرت به البحار، و نصبت به الجبال، و بالاسم الذی قام به العرش و الکرسی، و بأسمائک المقدسات المکرمات، المکنونات، المخزونات فی علم الغیب عندک اسألک بذلک کله أن تصلی علی محمد و آله محمد ...» «1»
(1) «بار خدایا تو را به آن نامت که در اوج عظمت و به آن نامی که بر فراز خیمه مجد و شکوه نوشته شده است می‌خوانم، و تو را به آن نامی که در بالای خیمه بزرگی و جلال و بر روی کاخ عزّت و قدرت نگاشته است مسألت دارم و به آن نامت که بر فراز پرده رازها نوشته شده و پیش از هر چیز و بالاتر از همه، نیکو و درخشان است می‌خوانم، ای پروردگار فرشتگان هشتگانه و خداوند عرش عظیم، تو را به آن چشمی که هرگز خواب نبرد و به نام بس بزرگ و بزرگتر و اسم اعظم اعظم اعظمت که بر ملکوت آسمانها
______________________________
(1) ادعیه فاضل مقداد، خطی در کتابخانه آقای حکیم: ص 18.