تحلیلی از زندگانی امام سجاد علیه السلام جلد 1 صفحه 6

علیک ...»

«خدایا! من با بریدن از غیر و پیوستنم به تو دل را پیراسته‌ام و سراپا به سوی تو رو آورده‌ام ...»

او یاد خدا را آبرو و شرف و عزّت خود می‌داند و مانند جدش علی علیه السّلام که می‌گفت:

«الهی کفی بی عزّا ان اکون لک عبدا و کفی بی فخرا ان تکون لی ربّا.»

«پروردگارا! این عزّت مرا بس که بنده تو باشم، و این افتخار برایم کافی است که تو پروردگار منی!» او نیز در دعای بیست و هفتم صحیفه می‌گوید:

«یا من ذکره شرف للذّاکرین و یا من شکره فوز للشّاکرین ...»

«ای خدایی که یادت مایه آبروی یاد کنندگان و شکرت موجب رستگاری شاکران است ...»

اولین و آخرین سخن آن حضرت مانند همه ائمه اهل بیت علیهم السلام ذکر خدا بود، چنان که در دعوات راوندی آمده است که آن بزرگوار در وقت وفات عرض می‌کرد: «اللّهمّ ارحمنی فانّک کریم، اللّهمّ ارحمنی فإنک رحیم» و این کلمات را تکرار می‌کرد تا این که وفات یافت.

الحمد للّه الّذی جعلنا من المتمسّکین بولایتهم.

اللهم اجعل هذا ذخرا لیوم فقری و فاقتی مشهد مقدس اول جمادی الثانی 1413 محمد رضا عطائی