- دیباچه 1
- طرح و تبیین موضوع 5
- پرسش های پژوهش 6
- پیش فرض ها و چارچوب نظری پژوهش 6
- فرضیه های پژوهش 7
- روش پژوهش 7
- تعریف مفاهیم پژوهش 8
- جایگاه موضوع پژوهش 8
- قلمرو موضوع 9
- کاربرد پژوهش در برنامه های صدا و سیما 9
- مادر 10
- تولد 10
- کنیه 11
- القاب 11
- شمایل ظاهری 12
- همسر 13
- فرزندان 13
- دلایل امامت 14
- اشاره 19
- پرهیزکاری 22
- عبادت و بندگی حق 22
- صاحب کمال 24
- بندگی و پرستش حق تعالی 26
- اشاره 26
- خوف و خشیت از حق تعالی 29
- صبر و تسلیم 30
- بردباری و گذشت 31
- سخاوت 32
- دانش 35
- فروتنی 36
- شخصیت بخشی به افراد 38
- جوان مردی 40
- رعایت حقوق خانواده و بستگان 44
- عرصه اجتماعی 47
- اشاره 47
- یزید بن معاویه 48
- اشاره 48
- وضعیت حاکمان 48
- مروان بن حکم 49
- عبدالملک بن مروان 50
- ولید بن عبدالملک 51
- وضعیت توده مردم 51
- وضعیت عالمان دین 54
- جایگاه اهل بیت در جامعه 56
- اشاره 59
- تلاش های سیاسی 59
- افشای بیدادگری ها در حق اهل بیت 60
- مبارزه منفی با حاکمان جور 61
- مبارزه همه جانبه با اباحه گری 64
- اشاره 64
- تشکیل حوزه علمی 65
- احیای موقعیت اجتماعی اهل بیت 66
- شهادت و پرواز به سوی محبوب 72
- آخرین پیام 74
- شگفتی از منکر خدا و قیامت 80
- اشاره 80
- توبه 80
- امر به معروف و نهی از منکر 80
- دوستی 81
- ارزش دعا 81
- معیار گزینش دوست 81
- سپاس گزاری 82
- غیبت 82
- عبادت کنندگان 82
- کتمان علم 82
- اندیشه 83
- قناعت 83
- صدقه دادن 83
- بایدها و نبایدهای کلی سیاست گذاری 84
- نقد برخی برنامه ها 85
- پرسش های کارشناسی 87
- کتاب شناسی 88
- کتاب نامه 90
افشای بیدادگری ها در حق اهل بیت
امام سجاد علیه السلام برای بازگرداندن جایگاه اجتماعی اهل بیت علیهم السلام و جبران ستمی که بر آنان رفته بود، از حادثه خونین عاشورا بهترین بهره را برد و توانست افکار عمومی خفته را بیدار سازد. از همین رو، وقتی به همراه اسیران دیگر به شهر کوفه رسید، با سخنرانی کوبنده خود، احساسات و عواطف مردم کوفه را برانگیخت و حس گناه کاری و پشیمانی از یاری نکردن حسین علیه السلام را در آنان زنده کرد. امام چنان شوری در آنان پدید آورد که زمینه «قیام توابین» فراهم شد. (1).
پس از آنکه اسیران خاندان پیامبر را به شام بردند، مردم گمان می کردند با گروهی کافر و خارج از دین روبرو هستند، ولی آن حضرت توانست با روشنگری ها و خطبه های آتشین خود، غبار تبلیغات مسموم امویان را از اذهان مردم بزداید. در برخی منابع اهل سنت آمده است:
«وقتی اسیران را بر دروازه ورودی شهر دمشق نگه داشته بودند، مردی از اهل شام برخاست و گفت: سپاس خدای را که شما را کشت و نابود ساخت. علی بن الحسین علیه السلام (با شجاعت برخاست و به او) گفت: ای مرد آیا قرآن خوانده ای؟ آن مرد گفت: آری! فرمود: آیا سوره شوری را خوانده ای؟ گفت: چگونه ممکن است قرآن را تلاوت کرده و آن را نخوانده باشم. پرسید: آیا خوانده ای: «قل لا أسئلکم علیه أجرا الا الموده فی القربی»؟
آن مرد با شگفتی پرسید: آیا شما همان نزدیکان پیامبرید؟ علی بن الحسین فرمود: آری!» (2).
1- 115. برای آشنایی بیشتر با زمینه ها و انگیزه ها و سرانجام قیام توابین نک: محمد تقی مدرسی، امامان شیعه و جنبش های مکتبی، ص 67 به بعد؛ هاشم معروف الحسنی، جنبش های شیعی در تاریخ اسلام، ص 535 به بعد؛ رسول جعفریان، تاریخ سیاسی اسلام، ج 3، ص 207.
2- 116. تفسیر جامع البیان، ج 13، ص 33؛ ابوحیان اندلسی، تفسیر بحر المحیط، ج 7، ص 497؛ ابن کثیر، تفسیر ابن کثیر، ج 4، ص 118؛ الدرالمنثور، ج 7، ص 300؛ ابن عطیه، تفسیر المحرر الوجیز، ج 5، ص 32؛ برهان الدین بقایی، تفسیر نظم الدرر، ج 6، ص 624؛ تفسیر روح المعانی، ج 25، ص 29.