از خدا ایمن گشتن و از بندگان ترسیدن
أَنَا الَّذِی هَابَ عِبَادَکَ وَ أَمِنَکَ
منم آنکه از بندگانت ترسیده و از تو آسوده خاطر بودم.80/47
طلب ایمنی از:
أ. خشم خداوند
ثُمَّ لَهُ الْحَمْدُ... حَمْدًا یَکُونُ... أَمْنًا مِنْ غَضَبِهِ
پس سپاس او را، سپاسی که ایمنی از خشمش باشد.29و27/1
وَ اکْتُبْ لِی أَمَانًا مِنْ سُخْطِکَ
و ایمنی از خشمت را برایم بنویس.
33.16
ب. نفْس
وَ آمِنْ خَوْفَ نَفْسِی
و ترس وجودم را ایمنی ده.16/12
ج. گناهان
وَ آمَنَ مِنَ السَّیِّئَاتِ فَرَقًا وَ خَوْفًا
و از نواهی از روی ترس و بیم ایمن بمانم.
8.22
د. شرّ و بدی
وَ مَنْ أَرَادَنِی بِسُوءٍ فَاصْرِفْهُ عَنِّی... وَ اجْعَلْ بَیْنَ یَدَیْهِ سُدًّا حَتَّی... تُوءْمِنَنِی مِنْ جَمِیعِ ضَرِّهِ وَ شَرِّهِ...
و هر کس قصد دارد با من بدی کند، از من منصرفش ساز و در مقابل او سدّی قرار ده، تا مرا از همه زیان و بدی اش ایمن سازی.
8و7/23
ه_. سخت گیری های دردناک خداوند
اللَّهُمَّ وَ إِنِّی أَتُوبُ إِلَیْکَ... تَوْبَهً تَسْلَمُ بِهَا کُلُّ جَارِحَهٍ عَلَی حِیَالِهَا مِنْ تَبِعَاتِکَ، وَ تَأْمَنُ مِمَا یَخَافُ الْمُعْتَدُونَ مِنْ أَلِیمِ سَطَوَاتِکَ
خداوندا و همانا من به درگاهت توبه می کنم. توبه ای که با آن هر عضوی به سهم خود از کیفرهایت سالم مانَد و از قهرهای دردناکت که بیدادگران می ترسند، در امان باشد.22/31
و. آنچه بنده از آن می ترسد
وَ آمِنِّی مَا حَذِرْتُ
و از آنچه ترسیده ام، مرا ایمنی ده.
20.32
ز. بدی آرزو
وَ آمِنَّا مِنْ شُرُورِهِ
و ما را از شرورش ایمن ساز.2/40
ح. آفات
فَأَسْأَلُ اللَّهَ... أَنْ یَجْعَلَکَ... هِلَالَ أَمْنٍ مِنَ الْآفَاتِ