ناامیدی اش از نجات، محکم تر از امیدش به رهایی است.12/39
قرآن، نشانه نجات
وَ جَعَلْتَهُ... عَلَمَ نَجَاهٍ لَا یَضِلُّ مَنْ أَمَّ قَصْدَ سُنَّتِهِ
و آن را نشانه نجاتی قرار دادی که هر کس قصد راه و روش آن کند، گمراه نمی شود.3/42
سبب رهایی در عرصه قیامت
وَ اجْعَلِ الْقُرْآنَ... سَبَبًا نُجْزَی بِهِ النَّجَاهَ فِی عَرْصَهِ الْقِیَامَهِ
و قرآن را دستاویز پاداش ما به صورت نجات در عرصه قیامت، قرار ده.8/42
نجات از ترس و اندوه روز قیامت
وَ نَجِّنَا بِهِ مِنْ کُلِّ کَرْبٍ یَوْمَ الْقِیَامَهِ وَ شَدَائِدِ أَهْوَالِ یَوْمِ الطَّامَّهِ
و ما را در روز رستاخیز از هر اندوهی و از ترس های سخت روز قیامت، به وسیله آن (قرآن)، نجات ده.15/42
رهاندن بندگان، از احاطه شیطان
وَ إِنِ اشْتَمَلَ عَلَیْنَا عَدُوُّکَ الشَّیْطَانُ فَاسْتَنْقِذْنَا مِنْهُ
و اگر دشمن تو شیطان، بر ما چیره شده، پس ما را از او رهایی ده.16/44
ناامیدی (مغرور به کرم خدا)، از به آسانی
رهایی یافتنش
وَ مَا أَقْنَطَهُ مِنْ سُهُولَهِ الْمَ_خْرَجِ
و چه ناامید است از به آسانی رهایی یافتن!
20.46
نجاتِ سهل انگاران
وَ خُذْ بِقَلْبِی إِلَی مَا... اسْتَنْقَذْتَ بِهِ الْمُتَهَاوِنِینَ
و دلم را به سوی آنچه سهل انگاران را با آن نجات داده ای، متوجّه ساز.92/47
رهاندن بنده، از گرداب های بلا
وَ نَجِّنِی مِنْ غَمَرَاتِ الْفِتْنَهِ، وَ خَلِّصْنِی مِنْ لَهَوَاتِ الْبَلْوَی
و از گرداب های فتنه نجاتم ده و از کام های بلا رهایی ام بخش.98/47
سبب رهایی از گرفتاری به گناهان بزرگ
وَ هَبْ لِی عِصْمَهً... تَفُکَّنِی مِنْ أَسْرِ الْعَظَائِمِ
و به من عصمتی بخش که از بند گناهان بزرگ رهایم سازد.111/47
رهاندن بنده از تباهی یا بدی اراده شده خدا، در مورد قومی
وَ إِذَا أَرَدْتَ بِقَوْمٍ فِتْنَهً أَوْ سُوءًا فَنَجِّنِی مِنْهَا لِوَاذًا بِکَ
و هرگاه خواستی به قومی، عذابی یا بدی ای (فروفرستی)، پس مرا که به تو پناه برده ام، نجات