یَا مَنْ لَا یُغَیِّرُ النِّعْمَهَ، لَا یُبَادِرُ بِالنَّقِمَهِ
ای کسی که نعمت را تغییر نمی دهد و به کیفر سخت، شتاب نمی کند.10/46
آمرزش خواهان و کیفر الهی
لا یَشْقَی بِنَقِمَتِکَ الْمُسْتَغْفِرُونَ
آمرزش خواهان به کیفرت تیره بخت نمی شوند.
15.46
بازگشتن به کیفر الهی
مَا أَطْوَلَ تَرَدُّدَهُ فِی عِقَابِکَ
چه طولانی است پی درپی بازگشتنش، در کیفرت!20/46
سخت بودن کیفر الهی
وَ أَنْتَ اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ، الْعَلِیُّ الْمُتَعَالِ، الشَّدِیدُ الِْمحَالِ
و تویی خدایی که جز تو معبودی نیست. بلندمرتبه در نهایت بلندیِ مرتبه، سخت کیفر می کند.5/47
درخواست بنده، جهت کیفر نشدن
لَا تُوءَاخِذْنِی بِتَفْرِیطِی فِی جَنْبِکَ، وَ تَعَدِّی طَوْرِی فِی حُدُودِکَ، وَ مُجَاوَزَهِ أَحْکَامِکَ
مرا به کوتاهی نمودنم در حقّت و تعدّی کردنم در حدودت و تجاوز از احکامت کیفر نکن.
89.47
کیفرِ مهلت دادن
أَجِرْنِی مِنْ أَخْذِ الْإِمْلَاءِ
از کیفرِ مهلت دادن پناهم ده.98/47
عفو و عقاب الهی
أَعْلَمُ... أَنَّکَ بِأَنْ تَعْفُوَ أَوْلَی مِنْکَ بِأَنْ تُعَاقِبَ
می دانم به درستی که تو به بخشایش شایسته تری تا اینکه کیفر کنی.116/47
خدا؛ عقاب کننده بر گناه
تَغَمَّدْنِی فِیما اطَّلَعْتَ عَلَیْهِ مِنِّی بِمَا یَتَغَمَّدُ بِهِ... الْآخِذُ عَلَی الْجَرِیرَهِ لَوْ لَا أَنَاتُهُ
مرا در آنچه بر آن از من آگاهی بپوشان، آنگونه که می پوشاند کیفرکننده بر گناه، (که) اگر شکیبایی اش نبود (کیفر می داد).119/47
درخواست کیفر نشدن ، در روز آشکار شدن پنهانی ها
لَا تُهْلِکْنِی یَوْمَ تُبْلَی السَّرَائِرُ
در روزی که پنهان ها آشکار می شود، کیفرم نکن.129/47
کیفر الهی و رحمت او
لا یُجِیرُ مِنْ عِقَابِکَ إِلَّا رَحْمَتُکَ
از کیفرت، جز رحمتت پناه نمی دهد.13/48
درّه های هلاکت و کیفرهای الهی