امام باقر علیه السلام جلوه ی امامت در افق دانش صفحه 100

(به تعبیر دیگر خداوند زمانی که پیام رسالت را به پیامبر اکرم (ص) داد و وی را مسؤول رساندن ارزش های الهی به خلق فرمود، برای هموار ساختن راه و از میان برداشتن موانع این ارزش ها، پنج فرمان مبارزه به او داد).

سه شمشیر از آن پنج شمشیر، هماره کشیده و در اهتزاز است و هرگز نباید در نیام رود، مگر آن که دشمن دست از ستیز با اسلام و ارزش های اسلامی بردارد و شعله های این نبرد فروکش کند و جنگ، بار بر زمین نهد.

التبه جنگ میان ارزش ها و ضد ارزش ها (جنگ میان خط انبیا و جبهه ی کفر و شرک و ستم) فروکش نخواهد کرد، مگر آن روز که خورشید از نهانگاه مغرب طلوع کند (و قائم آل محمد (ص) ظاهر گردد) تنها در آن روز، بشریت روی صلاح و امنیت را خواهد دید. و تنها کسانی سود خواهند برد که دارای پیشینه ی ایمانی و ارزش های عملی اند.

شمشیر چهارم، هماره مترصد فرصت است تا به گام لزوم به اهتزاز در آید.

شمشیر پنجم در نیام است. کشیدنش با دیگران و فرمانش با ما است.

اما آن سه شمشیر آخته، عبارتند از:

1- شمشیر علیه مشرکان عرب (آنان که ظالمانه ترین روش ها را علیه دین و مؤمنان به کار گرفتند، و هرگز دست از ستیز و توطئه برنداشتند و جایی برای صلح و مسالمت باقی نگذاشته اند، تا آن جا که) خداوند درباره ی آنان فرمود: «فاقتلوا المشرکین حیث وجدتموهم و خذوهم و احصروهم و اقعدوالهم کل مرصد»... (1).

دومین شمشیر آخته بر کافرانی است که به یکی از کتب آسمانی ایمان دارند، ولی ارزش های الهی را حرمت نمی نهند و به دین حق نمی گروند. خداوند درباره ی آنان فرموده است: «قاتلوا الذین لا یؤمنون بالله و لا بالیوم الآخر و لا یحرمون ما حرم الله و رسوله»... (2) اینان اگر در سرزمین مسلمانان ساکن باشند، یا باید ایمان بیاورند، یا جزیه بدهند وگرنه محکوم به مرگند... (این حکم به معنای واداشتن کافران به ایمان جبری نیست، بلکه راه دوم؛ یعنی دریافت جزیه و مالیات از ایشان ایمان جبری را

1- 199. توبه / 5.
2- 200. توبه / 29.