امام باقر علیه السلام جلوه ی امامت در افق دانش صفحه 111

امامت سامان بخش امت (1) و راه پروردگار و نوری است که ارزش ها را برای خلق روشن می سازد (2).

سعادت جامعه، در سایه ی حکومت رهبران الهی

امام باقر (ع) در بیان تأثیر حکومت ها و حاکمیت ها در سعادت و شقاوت ملت ها می فرماید:

خداوند فرموده است: هر ملتی که در قلمرو اسلام، به ولایت و رهبری و حاکمیت پیشوای ستمگر و غیرالهی، گردن نهند، بی شک مورد عذاب و مجازات قرار خواهند گرفت؛ هر چند آن ملت در رفتار فردی خویش نیک و پرهیزکار باشند. هر ملتی که در قلمرو اسلام به حاکمیت امام عادل و پیشوای الهی تن دهند، قطعا مورد عفو و رحمت قرار خواهند گرفت؛ هرچند در رفتار خویش خطاها و گناهانی داشته باشند (3).

پیام واقعی این حدیث، تشویق مردم به انتخاب رهبری الهی برای جامعه است، نه باز نمودن راه توجیه برای گناهکاران! آنچه امام در این حدیث بیان داشته است، نظر به واقعیت هایی دارد که با اندکی تأمل در تاریخ ملت ها قابل درک است؛ زیرا حکومت ها نقش عمده ای در صلاح و فساد ملت ها دارند. رهبری و حکومت صحیح، جامعه ی فاسد را در نهایت به سوی صلاح و ایمان سوق می دهد، و رهبری فاسد و غیر الهی، جامعه ی سالم و ایمانی را در نهایت، به سوی گناه و انحطاط می کشاند و در معرض عذاب الهی می نهد.

امام باقر (ع) در همین زمینه فرموده است:

صلاح و عزت و سلامت دین و مؤمنان به این است که (حاکم جامعه ی اسلامی و

1- 225. علی (ع): الامامه نظام الامه. غرر الحکم.
2- 226. الکاظم (ع): الامامه هی النور... نور الثقلین 5 / 341؛ رک: میزان الحکمه 1 / 157.
3- 227. قال الله عزوجل: لا عذبن کل رعیه فی الاسلام دانت بولایه کل امام جائر لیس من الله، و ان کانت الرعیه فی أعمالها بره تقیه، و لا عفون عن کل رعیه فی الاسلام دانت بولایه کل امام عادل من الله، و ان کانت الرعیه فی أعمال ها ظالمه مسیئه. بحار 27 / 193.