امام باقر علیه السلام جلوه ی امامت در افق دانش صفحه 20

حسین و در پی آنان نه امام از نسل حسین خواهند بود.

آن مرد خواهش کرد که پیامبر (ص) به نام هر یک از امامان تصریح کند.

پیامبر (ص) فرمود: پس از حسین فرزندش علی و پس از او فرزندش محمد و بعد از وی فرزندش جعفر و... (1).

تصریح پیامبر به امامت باقرالعلوم

روایات در این زمینه نیز متعدد است، از آن جمله:

1- از رسول خدا (ص) نقل شده است که فرمود: من بر مؤمنان، اولاتر از خودشانم، و برادرم علی بر مؤمنان، اولاتر از ایشان است، چون او شهید شود، فرزندم حسن و سپس فرزندم حسین، و چون او نیز شهید شود فرزندش علی بن الحسین - ای علی! تو علی بن الحسین را خواهی دید - و پس از او محمد بن علی اولای بر مؤمنان خواهد بود - و تو ای حسین! او را در زمان حیاتت خواهی دید. (2).
2- رسول خدا (ص) فرمود: چون روزگار حسین سپری گردد، فرزندش علی بن الحسین امر امامت را بر عهده گیرد و او امام و حجت خواهد بود و خداوند از صلب او فرزندی را به دنیا خواهد آورد که همنام من و شبیه ترین مردم به من خواهد بود. علمش، علم من و حکمش، حکم من است و او پس از پدر خویش، امام و حجت می باشد (3).

این روایات، برای نمونه یاد شد و ما در مقام استقصا و ارائه ی تمامی آن ها نیستیم، ولی در این میان از یک روایت مهم دیگر نباید چشم پوشید و آن روایتی است از

1- 49. ینابیع الموده 440، احقاق الحق 13 / 49. در کتاب احقاق الحق این گونه روایات از کتاب های اهل سنت نقل شده است و منابع روایی در این باره روایات متعدد نقل کرده اند و مرحوم کلینی در کتاب اصول کافی 1 / 286 بابی را تحت عنوان «ما نص الله عزوجل و رسوله علی الائمه علیهم السلام واحدا فواحدا» گشوده است.
2- 50. اثبات الوصیه 151.
3- 51. نورالابصار، مازندرانی 47؛ الانوار البهیه 116.