امام باقر علیه السلام جلوه ی امامت در افق دانش صفحه 266

نیایش و راز و نیاز

امام باقر (ع) می فرماید:

رحمت و عفو الهی را، به وسیله ی روی آوری شایسته به درگاه خدا، نصیب خویش گردان! و از دعا و نیایش خالصانه و مناجات در تاریکی شب، در راستای روی آوری به درگاه خدا، کمک بگیر! (1).

در بیانی دیگر می فرماید:

خداوند دوست ندارد که مردم نیازهای خود را نزد یکدیگر مطرح کرده و با اصرار و پافشاری، رفع نیاز خود را از مردم بخواهند ولی دوست دارد که بندگان به درگاه او دست نیاز دراز کرده و با اصرار، خواسته هایشان را از او تمنا کنند. همانا خداوند دوست دارد که نعمت ها و ارزش هایی که نزد او است مورد درخواست و آرزوی خلق قرار گیرد. (2).

امام باقر (ع) در بیان تأثیر دعا و نیایش می فرماید:

هیچ چیز به اندازه ی دعا و درخواست از خداوند، مورد پسند او نیست و چیزی نمی تواند سرنوشت را تغییر دهد، مگر دعا و تمنا از درگاه الهی. (3).

اصرار در دعا

امام باقر (ع) روایت شده است که فرمود:

به خدا سوگند! هیچ بنده ی مؤمنی در پیشگاه خداوند برای دریافت نیازها و استجابت خواسته هایش، اصرار نمی کند مگر اینکه خداوند آن را بر آورده می سازد. (4).

1- 508. الباقر (ع): تعرض للرحمه و عفو الله بحسن المراجعه، و استعن علی حسن المراجعه بخالص الدعاء و المناجاه فی الظلم. بحار 78 / 164.
2- 509. قال (ع): ان الله کره الحاح الناس بعضهم علی بعض فی المسأله و أحب ذلک لنفسه، ان الله جل ذکره یحب ان یسأل و یطلب ما عنده. تحف العقول 336.
3- 510. الباقر (ع): ما من شی ء أحب الی الله عزوجل من أن یسئل، و ما یدفع القضاء الا الدعاء. حلیه الاولیاء 3 / 187؛ احقاق الحق 12 / 191.
4- 511. سمعت اباجعفر (ع) یقول: والله لا یلح عبد مؤمن علی الله عزوجل فی حاجته الا قضاها له. اصول کافی 2 / 475.