امام باقر علیه السلام جلوه ی امامت در افق دانش صفحه 281

یعنی باید به جای چشم داشتن به کمک های مردم و بهره ور شدن از دارایی های آنان، چشم به ذخایر الهی داشته باشد و از درگاه خدا، بی نیازی بجوید.

زندگی در حد کفاف

امام باقر (ع) از رسول خدا (ص) نقل کرده است:

خداوند فرموده است: از جمله اولیا و بندگان محبوب من که مورد غبطه و حسرت دیگران قرار می گیرند، کسی است که از نظر امکانات و دارایی و مظاهر زندگی سبکبار است. بهره ای ژرف از نماز دارد و عبادت پروردگارش را در نهان به خوبی انجام می دهد، در میان مردم ناشناخته زندگی می کند و روزیش به اندازه ی کفاف او است و بر این حد میانه ی اقتصادی صبر می کند و در میدان تمنیات و آرزوهای دنیوی زاهدانه حرکت می کند. میراثش اندک و گریه کنندگان بر او نیز کمند! (1).

(یعنی؛ مال و فرزندان زیادی از خود بر جای نگذاشته است تا گریه کنندگان زیادی داشته باشد).

کنترل زبان و گفتار

امام باقر (ع) می فرماید: ابوذر - که رحمت خدا بر او باد - هماره این سخن را یادآور می شد:

ای جوینده ی دانش و آگاهی! این زبان کلید خوبی است، بر زبانت مهر بزن چنان که بر دارایی ها و طلا و نقره ات مهر می زنی (و آن ها را در مکانی محفوظ نگاه می داری). (2).