امام باقر علیه السلام جلوه ی امامت در افق دانش صفحه 269

1- 506. عن ابی عبدالله (ع) قال: کان ابی (ع) یقول: انه لیس من عبد مؤمن الا و فی قلبه نوران: نور خیفه و نور رجاء، لو وزن هذا لم یزد علی هذا و لو وزن هذا لم یزد علی هذا. اصول کافی 2 / 71.

2- 507. عن جعفر بن محمد، عن ابیه (ع) قال: فی حکمه آل داود یابن آدم کیف تتکلم بالهدی و انت لا تفیق عن الردی، یا ابن آدم اصبح قلبک قاسیا و انت لعظمه الله ناسیا فلو کنت بالله عالما و بعظمته عارفا لم تزل منه خائفا، و لمن وعده راجیا، یحک کیف لا تذکر لحدک، و انفرادک فیه وحدک. امالی طوسی 1 / 206؛ بحار 70 / 382.

نیایش و راز و نیاز

امام باقر (ع) می فرماید:

رحمت و عفو الهی را، به وسیله ی روی آوری شایسته به درگاه خدا، نصیب خویش گردان! و از دعا و نیایش خالصانه و مناجات در تاریکی شب، در راستای روی آوری به درگاه خدا، کمک بگیر! (1).

در بیانی دیگر می فرماید:

خداوند دوست ندارد که مردم نیازهای خود را نزد یکدیگر مطرح کرده و با اصرار و پافشاری، رفع نیاز خود را از مردم بخواهند ولی دوست دارد که بندگان به درگاه او دست نیاز دراز کرده و با اصرار، خواسته هایشان را از او تمنا کنند. همانا خداوند دوست دارد که نعمت ها و ارزش هایی که نزد او است مورد درخواست و آرزوی خلق قرار گیرد. (2).

امام باقر (ع) در بیان تأثیر دعا و نیایش می فرماید:

هیچ چیز به اندازه ی دعا و درخواست از خداوند، مورد پسند او نیست و چیزی نمی تواند سرنوشت را تغییر دهد، مگر دعا و تمنا از درگاه الهی. (3).

اصرار در دعا

امام باقر (ع) روایت شده است که فرمود:

به خدا سوگند! هیچ بنده ی مؤمنی در پیشگاه خداوند برای دریافت نیازها و استجابت خواسته هایش، اصرار نمی کند مگر اینکه خداوند آن را بر آورده می سازد. (4).