امام باقر علیه السلام جلوه ی امامت در افق دانش صفحه 301

1- 587. الامام الباقر (ع): شر الآباء من دعاه البر الی الافراط، و شر الابناء من دعاه التقصیر الی العقوق. تاریخ یعقوبی 2 / 320.

2- 588. الامام الباقر (ع): ان أبی نظر الی رجل و معه ابنه یمشی و الابن متکی ء علی ذراع الأب، قال: فما کلمه أبی مقتاله حتی فارق الدنیا. کافی 2 / 349؛ بحار 74 / 65.

3- 589. قال الباقر (ع): ان المؤمن اخ المؤمن لا یشتمه و لا یحرمه و لا یسیی ء به الظن. تحف العقول 340.

4- 590. قال الباقر (ع).. ابلغ من تری من موالینا السلام و اوصهم بتقوی الله العظیم و ان یعود غنیهم علی فقیرهم و قویهم علی ضعیفهم و ان یشهد حیهم جنازه میتهم و ان یتلاقوا فی بیوتهم.. اصول کافی 2 / 175.

خدا، از دعا برای مؤمنان و خیر اندیشی و خیرخواهی برای آنان غافل نباشند.

امام باقر (ع) در ترغیب مؤمنان به تعهد و دلسوزی در قبال یکدیگر می فرماید:

هیچ دعایی به اندازه ی دعای انسان برای کسی که غایب است (نزد انسان حضور ندارد) زود به اجابت نمی رسد (1).

در روایت دیگر امام چنین فرموده است:

سریع ترین دعاها در بر آورده شدن، دعای برادر مؤمنی برای برادر خویش و در غیاب وی است، نخستین دعاها را برای برادر خود می کند، فرشته ای مأمور خواهد بود که بگوید: آمین و برای خود تو دو چندان آن باد! (2).

محبت ها و دوستی های ارزشمند

در فصل های قبل سخن از اهمیت مودت اجتماعی به میان آمد. ولی در روابط اجتماعی مؤمنان، دوستی ها و معاشرت ها دارای ملاک ارزشی و انگیزه ی الهی است. زیرا اصولا انسان با گام نهادن در دایره ی ایمان، تمام تلاش ها و حرکت هایش، باید رنگ خدایی داشته باشد.

امام باقر (ع) می فرماید:

رسول خدا فرمود: دوستی مؤمن نسبت به مؤمن دیگر برای خدا، از بزرگترین شعبه های ایمان است. هان! کسی که دوستی هایش در راه خدا و دشمنی هایش در راه خدا و بذل و بخشش هایش در راه خدا و دریغ داشتن هایش در راستای رضای خدا باشد از انسان های برگزیده ی خدا خواهد بود. (3).

در حدیث دیگر امام باقر (ع) می فرماید:

هرگاه خواستی بدانی که آیا در وجود تو خیر و ارزشی هست به قلب خویش