امام باقر علیه السلام جلوه ی امامت در افق دانش صفحه 36

1- 85. عن یزید بن حازم قال: کنت عند أبی جعفر (ع) فمررنا بدار هشام بن عبدالملک و هی تبنی فقال: أما والله لتهدمن أما والله لینقلن ترابها من مهدمها، أما والله لتبدون أحجار الزیت، و انه لموضع النفس الزکیه، فتعجبت و قلت دار هشام من یهدمها؟! فسمعت اذنی هذا من أبی جعفر (ع) قال: فرأیت ها بعد ما مات هشام و قد کتب الولید فی أن یستهدم و ینقل ترابها، فنقل حتی بدت الأحجار و رأیتها. دلائل الامامه 110؛ کشف الغمه 2 / 346؛ اثبات الهداه 5 / 306؛ بحار 46 / 268.

2- 86. قال ابوبصیر: کنت مع الباقر (ع) فی المسجد، اذ دخل علیه عمر بن عبدالعزیز، علیه ثوبان ممصران متکئا علی مولی له. فقال (ع): لیلین هذا الغلام، فیظهر العدل، و یعیش أربع سنین، ثم یموت فیبکی علیه أهل الأرض، و یلعنه أهل السماء. فقلنا: یابن رسول الله، ألیس ذکرت عدله و انصافه؟ قال: یجلس فی مجلسنا، ولا حق له فیه، ثم ملک و أظهر العدل جهده. الخرائج و الجرائح 1 / 279.

شد. او را به دار می آویزند و سرش را از بدن جدا کرده و از شهری به شهر دیگر سیر می دهند. (1).

نظارت بر رفتار پنهانی پیروان

ابوبصیر گوید: زنی نزد من قرآن را فرا می گرفت، روزی در لابلای درس سخنی آمیخته با شوخی و مزاح گفتم. آن جلسه پایان یافت و من به حضور امام باقر (ع) رسیدم.

امام به من فرمود: ای ابوبصیر به آن زن چه گفتی؟

من شرمگین شدم.

امام فرمود: دیگر تکرار نشود! (2).

ابوصباح کنانی گوید: روزی به طرف خانه ی امام باقر (ع) حرکت کردم و در خانه را کوبیدم، کنیز جوانی را در باز کرد، من با دست به بدن او زدم و گفتم به مولایت بگو من بر در خانه ایستاده ام (هنوز دخترک به راه نیفتاده بود و سخنان من تمام نشده بود) صدای امام بلند شد و فرمود: ای بی مادر (یعنی ای بی اصل و نسب)! داخل خانه شو.

داخل خانه شدم و به امام عرض کردم:

به خدا قسم، قصد ناروایی نداشتم، غرضم از این کار (شناخت میزان آگاهی شما بود و می خواستم بدانم که شما حرکت های نهانی ما را هم می بینید و می دانید یا خیر) و می خواستم از این طریق بر باورم افزوده شود.

امام باقر (ع) مرا تصدیق کرد و فرمود: اگر گمان شما این باشد که این دیوارها جلو دید ما را می گیرد همان گونه که مانع دید شما است، بنابراین فرقی میان ما و شما