امام باقر علیه السلام جلوه ی امامت در افق دانش صفحه 7

1- 8. اعیان الشیعه 1 / 650.

2- 7. دلائل الامامه 94؛ مصباح المتهجد 557؛ اعلام الوری 259.

3- 8. اعیان الشیعه 1 / 650.

4- 7. دلائل الامامه 94؛ مصباح المتهجد 557؛ اعلام الوری 259.

5- 8. اعیان الشیعه 1 / 650.

6- 9. انه اول من اجتمعت له ولاده الحسن والحسین (ع). رک: مناقب ابن شهر آشوب 4 / 208؛ عمده الطالب 139-138؛ نورالابصار، مازندرانی 51.

مادر: ام عبدالله، فاطمه، دختر امام حسن مجتبی (ع). (1).

مادر گرامی امام باقر (ع) نخستین علویه ای است که افتخار یافت فرزندی علوی به دنیا آورد. (2) برای وی کنیه هایی چون ام الحسن و ام عبده آورده اند، اما مشهورترین آن ها، همان ام عبدالله است.

در پاکی و صداقت، چنان نمونه بود که صدیقه اش لقب دادند. (3).

امام باقر (ع) مادر بزرگوار خویش را چنین توصیف کرده است:

«روزی مادرم کنار دیواری نشسته بود، ناگهان دیوار ریزش کرد و در معرض ویرانی قرار گرفت، مادرم دست بر سینه ی دیوار نهاد و گفت، به حق مصطفی (ص) سوگند، اجازه ی فرو ریختن نداری. دیوار بر جای ماند تا مادرم از آن جا دور شد. سپس دیوار فرو ریخت. (4).

نام و کنیه

نام آن حضرت محمد است. این نامی است که رسول خدا (ص) از دیر زمان برای وی برگزیده بود.

جابر بن عبدالله انصاری یار دیرین پیامبر (ص) افتخار دارد که سلام رسول خدا را به امام باقر (ع) ابلاغ کرده است. از بیان او - که به تفصیل خواهد آمد - استفاده می شود که نامگذاری امام باقر (ع) به وسیله ی پیامبر اکرم (ص) صورت گرفته است.