شعر و شاعری از دیدگاه قرآن و حدیث صفحه 28

ارزيابي اسلام درباره شعر و شاعري (55)

مضمون يكي از اشعار عبدي در زمينه خلافت و جانشيني پيامبر اسلام صلي‌الله‌عليه‌و‌آله اين است: آن‌ها گفتند: رسول خدا صلي‌الله‌عليه‌و‌آله براي بعد از خود كسي را به عنوان امام انتخاب نكرده است ولي ما خود انتخاب مي‌كنيم. ما امامي برمي‌گزينيم كه اگر بر طريق هدايت بود اطاعتش مي‌كنيم و اگر از طريق گمراهي رفت او را صاف مي‌كنيم! ما به آن‌ها گفتيم در اين صورت شما امام خود هستيد، شما سرگردان شديد و ما سرگردان نيستيم. ولي ما همان را برگزيديم كه پروردگار ما براي ما روز غدير خم برگزيد و از آن كمترين انحراف و عدولي نخواهيم داشت. ما بر نور واضــح الهي هستيم، پروردگــارا بر نورانيّــت ما بيفــزا و ما را ثابــت قدم بدار .

ذكر خداوند

در آيات آخر سوره شعراء يكي از ويژگي‌هاي شاعران با هدف اين است كه خــدا را بسيار يــاد مي‌كننــد. در حــديثــي از امــام صــادق عليه‌السلام آمــده اســت:

يكــي از سخت‌تريــن و مهمتريــن اموري كه خــدا براي خلق فرض كرده اســت ذكــر كثيــر خداســـت. (1)

(56) شعر و شاعري

در تفسير الميزان ذيل آيات 224 ـ 227 سوره شعراء آمده است: اين آيات پاسخ به تهمتــي است كه مشركيــن به رســول خــدا صلي‌الله‌عليه‌و‌آله مي‌زدنــد و او را شاعــر مي‌خوانــدنــد و در ايــن آيــات شعــراي با ايمــان را از مذمــت شعــراء مستثنـي دانسته است.

«وَ الشُّعَراءُ يَتَّبِعُهُمُ الْغاوُنَ»

غَيّ معنايي دارد خلاف معناي رشد. رشيد كسي است كه اهتمام نمي‌ورزد