هدایتگران راه نور (زندگانی رییس مذهب تشیع حضرت جعفربن محمد علیه السلام) صفحه 64

ص: 68

4- یکی از اصحاب آن حضرت نقل کرده است: مردم مدینه دچار گرانی و قحطی شدند آن چنان که حتّی توانگران گندم را با جو می آمیختند و می خوردند. ابو عبداللّه علیه السلام نیز طعامی خوب داشت که برایش کافی بود و اوّل سال آن را تهیه کرده بود. آن حضرت به یکی از غلامانش فرمود: برای ما جو بخر و با این طعام بیامیز یا آن را بفروش. زیرا ما خوش نداریم که خود غذای گوارا بخوریم و مردم غذای ناگوار!!

5- یکی دیگر از یاران امام نقل کرده است که بر ابو عبداللَّه که در باغ خود بود، وارد شدم. او در حالی که پیراهنی بر تن داشت، بیلی به دست گرفته بود و مشغول کار بود و می فرمود: من در برخی از قسمتهای زمینم کار می کنم با آنکه کسانی را دارم که این کارها را انجام دهند. این برای آن است که خداوند بداند من در پی روزی حلال هستم.

عبادت و طاعت امام صادق علیه السلام

هر کس جعفر بن محمّد علیهما السلام را به کار و کوشش متصف ساخته این ویژگی را با صفت زهد و طاعت وی مقرون کرده است. اینک برخی از سخنانی را که در این باره از شخصیتهای مختلف نقل شده است، بیان می کنیم:

مالک. پیشوای مذهب مالکی، می گوید: «جعفر از یکی از این سه خصلت خارج نبود: یا نماز می خواند یا روزه می داشت و یا قرآن تلاوت می کرد». (1)