هدایتگران راه نور (زندگانی رییس مذهب تشیع حضرت جعفربن محمد علیه السلام) صفحه 7

ص: 11

«سپس حجاج آمد. او شیعیان را به بدترین شکل می کشت و آنان را به هر گمان و تهمتی دستگیر می کرد».

اوضاع به گونه ای بود که اگر کسی را زندیق و یا کافر می خواندند، برایش خوشایندتر از آن بود که وی را شیعی و هواخواه علی علیه السلام بدانند.

از آنجا که خلیفه اموی می خواست حکومت خود را بر امام باقر تحمیل کند و قدرت خود را به رخ او بکشد، درست همانند رفتاری که جهان امروز سیاست با مخالفان سیاسی خود انجام می دهد، آن حضرت را به شام فرا خواند. امام باقر نیز فرزند عزیزش امام صادق را در این سفر با خود برد.