صوفیگری از دیدگاه قرآن و حدیث صفحه 49

صفحه 49

به سند صحيح از بزنطي و اسمائيل بن بزيع از حضرت رضا عليه‌السلام روايت كرده‌اند كه فرمود: مَنْ ذُكِرَ عِنْدَهُ الصّوفِيَّةُ وَ لَمْ يُنْكِرْهُمْ بِلِسانِهِ وَ قَلْبِهِ فَلَيْسَ مِنّا وَ مَنْ اَنْكَرَهُمْ فَكَاَنَّما جَاهَدَ الْكُفّارِ بَيْنَ يَدَيْ رَسولِ اللّهِ (1) هركس در نزد او از صوفيه ذكري بشود و به زبان و دل انكار ايشان ننمايد ؛ چنين كسي از ما نيست و هركس «صوفيه را انكار كند مانند آن كسي است كه در راه خدا و در حضور رسول خدا جهـــاد كرده باشد».

از اين روايت به وضوح معلوم مي‌شود كسي كه از صوفيه طرفداري مي‌كند، شيعه راستين نيست.


1. اَلاَْثْني عَشَرِيَّة، صفحه 32 ـ حديقة، صفحه 563.

(100) صوفي‌گري

ديدگاه امام هادي عليه‌السلام درباره صوفيه

در بعضي از آن اخبار مخصوصا تصريح شده كه اگر دوستداران ائمه عليه‌السلام به آنها تمايل پيدا كنند ايشان از آنها بيزار خواهند بود، حتي در يكي از آن‌ها دارد كه پس از آنكه امام هادي عليه‌السلام مذمّت فراواني از جمعيت صوفيه كرد، يكي از ياران آن حضرت عرضه داشت: اگرچه آن صوفي معترف به حق شما باشد؟ حضرت مانند اشخاص خشمناك به او نگاه كرد و فرمودند: اين سخن را بگذار! كسي كه به حقوق ما معترف باشد راهي را كه سبب آزردن ما مي‌شود نمي‌پيمايد! تا آنجا كه مي‌فرمايد: «وَالصّوفِيَّةُ كُلُّهُمْ مِنْ مُخالِفينا وَ طَريقَتُهُم مُغايِرَةٌ لِطَريقَتِنا» يعني صــوفيــان همگــي از مخـالفيــن ما هستنـد و راه آنهــا از راه مــا جــداســت.

البته كسي نگفته است لفظ صوف و صوفي در زمان حضرت صادق عليه‌السلام پيدا شده و قبلاً در بين عرب نبوده تا اينكه به اينگونه سخنان استدلال كنند، منظور

ديدگاه امام هادي درباره صوفيه (101)

اين است كه يك جميعت خاص و يك دسته مخصوص كه به اين اسم معروف باشند در آن ايام نبوده‌اند و اين سخني كه از حسن بصري نقل شده كوچكترين دلالتي‌بر اين‌موضوع‌ندارد. ابن‌جوزي دركتاب‌خودموسوم به «نَقْدُ الْعِلْمِ وَ الْعُلَماء» و معروف‌به«تلبيس‌ابليس»مي‌گويد اسم‌صوفي اندكي قبل‌از سال 200 هجري پيدا شد؛ در زمان‌رسول‌اكرم صلي‌الله‌عليه‌و‌آله نسبت‌به مردم باايمان و اسلام، گفته مي‌شد «مسلم» و «مؤمن» بعداسم«زاهد» و «عابد» حادث شد؛ بعداقوامي پديدارشدند كه دلبستگي آنها به زهد و كعبه به حدي بود كه از دنيا كناره جسته و كاملاً خود را وقف عبادت نمودند و طريقه خاصي به وجود آوردند. (همان كتاب، صفحه 172 ـ 171)

«اواخر قرن دوّم هجري بود كه يك دسته مردمي در بين مسلمان‌ها ديده شدند كه زندگي عجيب و خاصي داشتند و رفتار و ظواهر حالات آنها هيچ شباهتي با مسلمانان نداشت و قهرا اسم مخصوصي مي‌بايست به آنها داده شود

کتابخانه بالقرآن کتابخانه بالقرآن
نرم افزار موبایل کتابخانه

دسترسی آسان به کلیه کتاب ها با قابلیت هایی نظیر کتابخانه شخصی و برنامه ریزی مطالعه کتاب

دانلود نرم افزار کتابخانه