صوفیگری از دیدگاه قرآن و حدیث صفحه 51

صفحه 51

پافشاري پيامبر صلي‌الله‌عليه‌و‌آله در اين امر به آنجا رسيد كه قسمتي از عبادات خود را از


1. 185 / بقره.
2. 6 / مائده.

ديدگاه امام هادي درباره صوفيه (105)

اصحاب خود پنهان مي‌داشت كه مبادا كار بر آنان دشوار گردد و خود را به آنچه او انجام مي‌دهد مقيّد سازند و بيش از حد طاقت، خود را به زحمت اندازند. آنان را نهي كرد كه روزه وصال بگيرند و شب و روزي پشت سر هم امساك نمايند و چون به او گفتند تو خود چنين مي‌كني گفت: من مانند شما نيستم و از دست خدا غذا مي‌خورم و مي‌نوشم!(1) يعني خداوند در عبادت نيرو و تحمّلي به او بخشيده كه به شمــا نــداده اسـت.

طه حسين در ادامه مي‌افزايد: چندان نگذشت كه اين ترك دنيا تغيير قيافه داد و تدريجــا بر پيچيدگي آن افــزوده مي‌شد، تا آنكه در اواخر قرن اوّل هجري تصــوف از آن پـديـد آمد.


1. بخاري جلد 1، صفحه 214.

(106) صوفي‌گري

هنگامي كه ارتباط مسلمانان با فرهنگ‌هاي بيگانه شدت يافت دشوارتر و پيچيده‌تر شد، چيزي نگذشت كه تصوف تحت تأثير آشنائي مسلمانان با فرهنگ هندو ايران و به خصوص فرهنگ يونان قرار گرفت و ترك دنيا از صورت كوشش در عبادت و زياده‌روي در آن به صورت تلاش براي متحد شدن يا پيوستن با خدا يا شناختن او از طريق اشراق درآمد، سپس تصوف به مذاهب باطنيان آميخته شد و بيش از پيش پيچيده گشت و از آنچه مردم از شئون ديني مي‌شناختند منحرف گرديد و خود به صورت مذهبي جداگانه بلكه مذهب‌هاي مورد اختلاف، خودشان بود درآمد.

متصوفه سخناني گفتند كه مورد انكار فقها و محدثين و متكلمين قرار گرفت و بعضي از متصوفه در اثر همين سخنان سخت گرفتار شدند و گاه كار آنها به چگونــه آب و رنگ اسلامــي به تصـوف داده شد

کتابخانه بالقرآن کتابخانه بالقرآن
نرم افزار موبایل کتابخانه

دسترسی آسان به کلیه کتاب ها با قابلیت هایی نظیر کتابخانه شخصی و برنامه ریزی مطالعه کتاب

دانلود نرم افزار کتابخانه