صوفیگری از دیدگاه قرآن و حدیث صفحه 78

صفحه 78

اسلام مي‌گويد: هيچ گونه منافاتي ميان تقوي و پرهيز از گناهان و تهذيب نفس و تحصيل ملكات و فضايل اخلاقي و سير و سلوك الي الله، با استفاده از نعمت‌هاي خدا در اين جهان (به طور اعتدال) نيست. بلكه مي‌گويد: منظور اصلي خــداونــد متعال از آفرينــش ايــن نعمت‌هــا بنــدگــان بــاايمــان او بوده‌انــد:

«قُلْ مَنْ‌حَرَّمَ زينَةَ‌اللّهِ الَّتياَخْرَجَ لِعِبادِهِ وَالطَّيِّباتِ مِنَ الرِّزْقِ قُلْ هِيَ لِلَّذينَ امَنُوا فِي‌الْحَيوةِ‌الدُّنْيا خالِصَةً يَوْمَ‌الْقِيامَةِ: بگو چه كسي زينت‌هايي را كه خدا براي بندگانش آفريده و روزي‌هاي پاكيزه را بر آنها حرام كرده است، بگو: آن‌ها، مال

رياضت‌هاي عجيب صوفيان (167)

مردم باايمـان در اين دنياست و در قيامــت فقط در اختيــار آنها خواهـد بود». (1)

ولي چون از نظر اسلام زندگي و حيات اين دنيا به طور كلي مقدمه آخرت و وسيله نايل شدن به كمالات معنوي و سعادت جهان ديگر است، بهره برداري از لذايــذ مادي را تا آن حد تجويز مي‌كند كه يا انسان را در راه كمال كمك كند، يا لااقــل با آن منافاتــي نداشتــه باشــد.

لذا اسلام با علاقه زياد به لذايذ مادي و غرق شدن در شهوات كه دل را مي‌ميراند و انسان را از هدف اصلي آفرينش يعني تحصيل كمالات معنوي بازمي‌دارد، به شدّت مبارزه كرده است.

علاوه‌براين، اسلام در دوموردتمتع و بهره‌برداري‌ازاين‌لذايذرابه‌كلي «ممنوع» يــا «محــدود» كرده است:


1. 32 / اعراف.

(168) صوفي‌گري

1 ـ درصورتي‌كه‌ازمجاري غيرمشروع‌به دست آيد، در اين صورت شديدا از آن جلوگيري كرده است تا آنجا كه پيغمبر اسلام صلي‌الله‌عليه‌و‌آله مي‌فرمايد: «اَلْعِبادَةُ سَبْعونَ جُزْءا اَفضَلُها طَلَبُ الْحَلال: عبادت هفتاد جزء دارد و از همه مهم‌تر به دست آوردن روزي حلال است». (1)

کتابخانه بالقرآن کتابخانه بالقرآن
نرم افزار موبایل کتابخانه

دسترسی آسان به کلیه کتاب ها با قابلیت هایی نظیر کتابخانه شخصی و برنامه ریزی مطالعه کتاب

دانلود نرم افزار کتابخانه