صوفیگری از دیدگاه قرآن و حدیث صفحه 89

صفحه 89

رقص ابوسعيد (189)

درختي رقص مي‌كرد و مي‌گفت: هو هو گفتند: اين چه حالت است؟ گفت: اين فاخته براين‌درخت مي‌گويد: كو، كو، من نيز موافقت او را مي‌نمايم و مي‌گويم هو هو». (1)

رقص مقدم بر همه چيز بود حتي بر نماز

يكي از مريدان در حالات «ابوسعيد ابوالخير» نوشته است: روزي بعد از دعوت (به ميهماني) سَماع مي‌كردند (خوانندگي و نوازندگي داشتند) و شيخ ما را حالتي پديد آمده بود و همه در آن حالت بودند... مؤذن بانگ نماز پيشين (ظهر) گفت و شيخ همچنان در حال بود و جمع در وجد، رقص مي‌كردند و نعره مي‌زدند و در ميــان آن حالــت امام محمد قايني (ميزبان اصلي شيخ) گفت: نماز، نماز، شيــخ ما گفــت: ما در نمازيــم! و همچنــان در رقص بودنــد، امام محمد ايشان را بگذاشــت و در نمــاز شــد. (1)


1. عطار، جلد 2، صفحه 138 .

(190) صوفي‌گري

نگــارنــده گويــد: اين اســت سرانجــام كســي كــه عنــان اختيــار خــود را بــــه شيطـــان بسپــــارد.

گفته‌اند در رباط اردبيل دويست صوفي ساكن بودند و كار آنان خوردن و رقصيدن(2) بود ؛ مولوي گويد:

کتابخانه بالقرآن کتابخانه بالقرآن
نرم افزار موبایل کتابخانه

دسترسی آسان به کلیه کتاب ها با قابلیت هایی نظیر کتابخانه شخصی و برنامه ریزی مطالعه کتاب

دانلود نرم افزار کتابخانه