فرهنگ فرزانگی صفحه 15

يا هشام! أوحي الله تعالي الي داود عليه‌السلام قل لعبادي: لا يجعلوا بيني و بينهم عالما مفتونا بالدنيا فيصدهم عن ذكري و عن طريق محبتي و مناجاتي، أولئك قطاع الطريق من عبادي، ان أدني ما أنا صانع بهم أن أنزع حلاوة محبتي و مناجاتي من قلوبهم. اي هشام! خداوند - آن برترين - به داوود- درود بر او باد - وحي فرستاد كه به بندگان و پرستندگان من بگو: ميان من و خويشتن عالم آلوده و فريفته به اين جهان را قرار ندهند [و واسطه نكنند] كه از ياد من و راه دوستي و نيايش من بازشان مي‌دارد. آنان راهزنان بندگان و پرستندگان منند. كمترينه كيفري كه با آنان مي‌كنم اين است كه حلاوت دوستي و نيايش خود را از دل ايشان مي‌برم.

لعنة الملائكة (لعنت فرشتگان)

يا هشام! من تعظم في نفسه لعنته ملائكة السماء و ملائكة الأرض. و من تكبر علي اخوانه و استطال عليهم فقد ضاد الله. و من ادعي ما ليس له فهو [أ] عني لغير رشده. اي هشام! آن كس كه خويشتن را بزرگ پندارد، فرشتگان آسمان و زمين لعنت و نكوهشش مي‌كنند، و آن كس كه به برادران [و ياران] خويش كبريا و برتري فروشد و دست تطاول به ايشان گشايد، با خداوند ستيز كرده است. و آن كس كه چيزي را ادعا كند كه از آن او نيست [و كبريا فروشد] راهي جز راه رشد و بالندگي پيموده است.

حجاب الروح (حجاب جانها)

يا هشام! أوحي الله تعالي الي داود عليه‌السلام: يا داود حذر، و أنذر أصحابك عن حب الشهوات، فان المعلقة قلوبهم بشهوات الدنيا قلوبهم محجوبة عني. اي هشام! خداوند - آن برترين - به داوود - درود بر او باد - وحي فروفرستاد كه: اي داوود! ياران خويش را از دوستي شهوتها [و لذتها] بازدار و بيم ده. آنان كه دل به شهوتهاي اين جهان بسته‌اند، دل خويش را از من پنهان و پوشيده داشته‌اند.

ساكن دار ليست له (خانه‌ي ديگران)

يا هشام! اياك و الكبر علي أوليائي و الاستطالة بعلمك فيمقتك الله، فلا تنفعك بعد مقته دنياك و لا آخرتك. و كن في الدنيا كساكن دار ليست له، انما ينتظر الرحيل. اي هشام! از تكبر با دوستان من و از خودشيفتگي به دانش خويش بپرهيز كه خداوند بر تو خشم مي‌آورد، و پس از خشم خداوند، اين جهان و آن جهان تو را سودي نمي‌بخشد. در اين جهان چنان كسي باش كه در خانه‌ي ديگران - كه از آن او نيست - منزل كرده و چشم به راه كوچ است.

سر النجاح (راز توفيق)

يا هشام! مجالسة أهل الدين شرف الدنيا و الآخرة. و مشاورة العاقل الناصح يمن و بركه و رشد و توفيق من الله، فاذا أشار عليك العاقل الناصح فاياك و الخلاف فان في ذلك العطب. اي هشام! همنشيني با دينداران، شرافت هر دو جهان است، و كنكاش و مشورت با خردمند نصيحت‌گو [مايه‌ي] خوشي و بركت و بالندگي و توفيق خداوندي است. پس هرگاه خردمندي نصيحت‌گو تو را چيزي گفت، زنهار كه مخالفت نكني كه هلاك و نابود مي‌شوي.

الامان (زنهار)