غدیر در سیره امام صادق علیه السلام صفحه 122

پیغمبر اکرم صلّی اللّه علیه وآله این سهم از زکات را به افرادی می داد که لازم بود دلهای آنها را به سوی اسلام جلب کرد و اینان چند صنف بودند: عده ای از آنها اشراف عرب بودند که پیغمبر اندکی از مال را به آنها اختصاص می داد تا مسلمان شوند. برخی دیگر، مردمی بودند که اسلام می آوردند، ولی نیّات ضعیفی داشتند و لازم بود که دلهای ایشان را با بخشش زیادی ، به دست آورد؛ مانند ابوسفیان ، پسرش معاویه ، عیینه بن حصن ، اقرع بن حابس و عباس بن مرداس بعضی دیگر نیز کسانی بودند که مورد بخشش قرار می گرفتند تا بدین وسیله افراد دیگری از رجال عرب ، مانند آنها به اسلام گرایش پیدا کنند.

گویا پیغمبر اکرم صلّی اللّه علیه وآله به دسته اوّل ، یک ششم از خمس که مال خالص وی بود عطا می فرمود . برخی دیگر از(مؤ لفه قلوبهم ) کسانی بودند که با مقداری از زکات ، دلهای ایشان را به منظور جنگ با کفّار، جلب می کردند.

پیغمبر صلّی اللّه علیه وآله از هنگام نزول آیه شریفه مذکور، تا زمانی که به جهان باقی شتافت ،این روش را با کسانی که می بایست دلهایشان جلب شود(مؤ لفه قلوبهم ) ادامه داد،و به اجماع کلیّه طوایف مسلمین ، پیغمبر اکرم صلّی اللّه علیه وآله بعد از خود به هیچکس اجازه نداد که این سهم را حذف کند.

ولی هنگامی که ابوبکر روی کار آمد، این دسته برای دریافت سهم خود، مانند زمان پیغمبر صلّی اللّه علیه وآله نزد وی رفتند. ابوبکر نیز فرمانی نوشت که آنها سهم خود را دریافت دارند. آنها فرمان ابوبکر را به عمر نشان دادند تا آن را گواهی کند، ولی عمر فرمان ابوبکر را پاره کرد و گفت ما نیازی به شما نداریم . خداوند اسلام را بزرگ داشته و از شما بی نیاز ساخته است . اگر اسلام بیاورید، کاری به شما نداریم ، و گرنه ، پاسخ شما را با شمشیر می دهیم