بررسی گسترده ی فقهی غیبت صفحه 1

پیش گفتار

بسم الله الرحمن الرحیم

(یأَیهَُّا الَّذِینَ ءَامَنُواْ اجْتَنِبُواْ کَثِیرًا مِّنَ الظَّنّ ِ إِنَّ بَعْضَ الظَّنّ ِ إِثْمٌ وَ لَاتجَسَّسُواْ وَ لَایَغْتَب بَّعْضُکُم بَعْضًا أَیحُِبُّ أَحَدُکُمْ أَن یَأْکُلَ لَحْمَ أَخِیهِ مَیْتًا فَکَرِهْتُمُوهُ وَاتَّقُواْ اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ تَوَّابٌ رَّحِیم)(1)

غیبت _ به کسر غین _ اسم مصدر «اغتیاب» همان پشت سر گویی است که در قرآن کریم و سنّت پیامبر- صلی الله علیه و آله و سلم - و معصومین- علیهم السلام - مورد نهی شدید و أکید قرار گرفته است و در تبیین حدود آن روایات زیادی وارد شده است.

متن پیش رو، محصول دروس خارج فقه حضرت آیت الله سیّد محمّد رضا مدرّسی طباطبایی یزدی (دامت افاضاته) پیرامون موضوع «غیبت» است که در عالی ترین سطح تحقیقات فقهی در حوزه ی