بررسی گسترده ی فقهی: قمار، قیادت، قیافه، کهانت و ... صفحه 255

دلالت این روایت بر حرمت کهانت تمام است، ولی باید توجه داشت با یک یا دو بار کهانت، کاهن بر او صدق نمی کند باید به حدّی باشد که صدق کند، در آن صورت روایت دالّ بر حرمت آن است(1) و بیش از آن، از این روایت استفاده نمی شود.

2. روایت أبی بصیر:

حَدَّثَنَا أَبِی رَضِیَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ حَدَّثَنَا سَعْدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ یَعْقُوبَ بْنِ یَزِیدَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِی عُمَیْرٍ عَنْ

1- به نظر می آید دلالت این روایت بر حرمت کهانت حتّی اگر یک بار هم باشد، تمام است؛ چون این چهار موردی که در روایت ذکر شده که داخل بهشت نمی شوند، به خاطر استمرارشان بر فعل حرام خاصی است، پس معلوم می شود آن عمل حتّی یک بار هم انجام گیرد حرام است که استمرارش باعث می شود فاعل آن هیچ وقت داخل بهشت نشود. (امیرخانی)