بررسی گسترده ی فقهی: قمار، قیادت، قیافه، کهانت و ... صفحه 260

دلالت این روایت بر حرمت تمام است؛ چون خود روایت تعبیر به ذنوب کرده، علاوه آن که در کنار محرمات دیگری مانند سحر، ایمان به نجوم و ... ذکر شده، امّا از لحاظ سند ناتمام است.

6. روایت سکونی:

وَ [مُحَمَّدُ بْنُ یَعْقُوب] عَنْ عَلِیِّ بْنِ إِبْرَاهِیمَ عَنْ أَبِیهِ عَنِ النَّوْفَلِیِّ عَنِ السَّکُونِیِّ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ- علیه السلام - قَالَ: السُّحْتُ ثَمَنُ الْمَیْتَهِ وَ ثَمَنُ الْکَلْبِ وَ ثَمَنُ الْخَمْرِ وَ مَهْرُ الْبَغِیِّ وَ الرِّشْوَهُ فِی الْحُکْمِ وَ أَجْرُ الْکَاهِنِ.(1)

این روایت را نمی توان گفت دالّ بر حرمت است، بلکه فقط در حدّ تأیید است؛ زیرا ممکن است چیزی اجرتش حرام باشد امّا خودش حرام نباشد؛ مانند اجرت بر اذان یا قضاوت _ علی فرض این که بگوییم حرام است _ پس این روایت دلالتی بر حرمت ندارد، هرچند تأییدی بر آن است؛ چون در این جا وجهی بر این که خود کهانت حرام نباشد ولی اجرتش حرام باشد، نیست.

1- همان، ج17، کتاب التجاره، أبواب ما یکتسب به، باب 5، ح8، ص94 و الکافی، ج5، ص127. P همان، ج27، کتاب الشهادات، باب32، ح4، ص378 و من لا یحضره الفقیه، ج3، ص171: مُحَمَّدُ بْنُ عَلِیِّ بْنِ الْحُسَیْنِ قَالَ: قَالَ- علیه السلام -: أَجْرُ الزَّانِیَهِ سُحْتٌ وَ ثَمَنُ الْکَلْبِ الَّذِی لَیْسَ بِکَلْبِ الصَّیْدِ سُحْتٌ وَ ثَمَنُ الْخَمْرِ سُحْتٌ وَ أَجْرُ الْکَاهِنِ سُحْتٌ وَ ثَمَنُ الْمَیْتَهِ سُحْتٌ فَأَمَّا الرِّشَا فِی الْحُکْمِ فَهُوَ الْکُفْرُ بِاللَّهِ الْعَظِیمِ.