بررسی گسترده ی فقهی: قمار، قیادت، قیافه، کهانت و ... صفحه 66

روایات تفاوتی ندارد(1)، امّا انصافاً این چنین نیست و «لَا تَقْرَبُوا» نهی از نزدیک شدن به نرد و شطرنج است که حتّی شامل لعب بدون رهن هم می شود.

البته این احتمال وجود دارد که بگوییم منظور روایت، نهی از قرب به شطرنج و نرد است به نحوی که مناسب آن دو است _ که آن لعب مع الرهن است _ نه این که حتّی کسی نزدیک آن دو هم قدم نزند. علاوه بر آن که این روایت از لحاظ سند ناتمام است.

آن گاه مرحوم شیخ به روایات دیگری(2) جهت استدلال بر حرمت قمار به آلات بدون رهن تمسّک می کنند که عبارتند از:

1- حاشیه المکاسب للایروانی، ج 1، ص38: لا فرق فی دعوی الانصراف بین هذه الرّوایه و غیرها فی القرب و البعد و التعبیر بلا تقربوهما أیضا منصرف إلی القرب المتعارف و هو القرب بعنوان المعامله المشتمله علی جعل الرّهن. ü مصباح الفقاهه، ج 1، ص373: و العجب منه; أنه استبعد الانصراف فی روایه أبی الربیع الشامی الناهیه عن الاقتراب من النرد و الشطرنج. ثم التزم به فی المطلقات المذکوره! مع أنهما من باب واحد، فإن النهی عن الاقتراب من النرد و الشطرنج کنایه عن حرمه اللعب بهما. فشأن روایه أبی الربیع شأن المطلقات فی الانصراف و عدمه، و لکن الروایه ضعیفه السند.
2- المکاسب المحرمه، ج 1، ص373: و الأولی الاستدلال علی ذلک بما تقدّم فی روایه تحف العقول من أنّ ما یجی ء منه الفساد محضاً لا یجوز التقلّب فیه من جمیع وجوه الحرکات.