بررسی گسترده ی فقهی: قمار، قیادت، قیافه، کهانت و ... صفحه 99

نیست، پس دالّ بر جواز است، در حالی که این بیان درست نیست؛ چون همان طور که حرمت از آن استفاده نمی شود، حلّیت هم از آن استفاده نمی شود. روایات دیگری هم که ذکر کرده اند هیچ کدام دالّ بر جواز نیست.

بنابراین این که شیخ صدوق- قدس سره - می فرماید روایات در حلّیت بازی شطرنج وارد شده، وجه این سخن مشخص نیست و معلوم نیست کدام روایت مراد ایشان است و در المقنع و من لایحضره الفقیه نیز چنین روایتی نقل نمی کند.

شیخ مفید- قدس سره - می فرماید: «و لا تقبل شهاده مقامر و لا لاعب نرد و شطرنج و غیره من أنواع القمار»(1)

اوّل می فرماید: شهادت قمار باز پذیرفته نمی شود، سپس عطف می کند «و لا لاعب نرد و شطرنج»؛ یعنی شهادت کسی که نرد و شطرنج بازی می کند پذیرفته نمی شود. اگر کلام شیخ مفید

1- شیخ مفید، محمّد بن محمد بن نعمان عکبری، المقنعه، ص726.