بهشت از دیدگاه قرآن و حدیث صفحه 115

«ذلِكَ لِمَنْ خَشِيَ رَبَّهُ،»اين‌جمله علامت‌بهشتيان و آنان‌كه به سعادت آخرت مي‌رسند را بيان مي‌كند، مي‌فرمايد: علامت «خَيْرُ الْبَرِيَّةِ» و آن‌هايي كه به جنات عدن مي‌رسند اين است‌كه از پروردگار خود ترس دارند.

در جاي ديگر هم فرموده: «اِنَّما يَخْشَي اللّهَ مِنْ عِبادِهِ الْعُلَماءُ،» پس علم به خدا خشيت از خدا را به دنبال دارد و خشيت از خدا هم ايمان به او را به دنبال دارد، يعني كسي كه از خدا مي‌ترسد، قهرا در باطن قلبش ملتزم به ربوبيت و الوهيت او است و در ظـاهـر هم ملازم با اعمال صالح است. (1)

1- الميـزان، ج 20، ص 577 .

(222) بهشت از ديدگاه قرآن و حديث

-223

فصل چهارم:اعراف و ساكنان آن

اعراف و رجال اعراف

«وَ بَيْنَهُمـا حِجابٌ وَ عَلَــي‌الاَْعْرافِ رِجــالٌ يَعْرِفُــونَ كُلاًّ بِسيماهُـمْ وَ نادَوْا اَصْحابَ الْجَنَّةِ اَنْ سَلامٌ عَلَيْكُمْ لَمْ يَدْخُلُوها وَ هُمْ يَطْمَعُونَ،»

«ميان بهشتيان و دوزخيان حائلي‌است و بر بالاي آن مردمي هستند كه همه خلائق را به سيما و رخسارشان‌مي‌شناسند و اهل‌بهشت را ندا دهند كه سلام بر شما، اينان بــه بهشت در نيامده‌انـد اما طمع آن را دارند.» (46 / اعراف)

-224