بهشت از دیدگاه قرآن و حدیث صفحه 143

اجازه استفاده متقين از نعم بهشتي (279)

«مــا البته نيكوكـاران عالم را چنين پــاداش مـي‌دهيــم!» (41 تا 44 / مرسلات)

مــراد از كلمه «ظِــلال» سايه‌هاي بهشــت و مراد از كلمــه عيون چشمه‌هاي آن است، كه اهل بهشــت از آن سايه‌هــا استفــاده نمـوده و از آن چشمه‌هــا مي‌نوشنــد.

«كُلُوا وَاشْرَبُوا هَنيئا بِما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ،» مفاد اين آيه اذن و اباحه است، تو گويي خوردن و نوشيدن كنايه است از مطلق تنعم به نعمتهاي بهشتي و تصرف در آن، هرچند كه از مقوله خوردن و نوشيدن نباشد.

«اِنّا كَذلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنينَ!»در اين جمله سعادت اهل بهشت را مسجل‌مي‌سازد. (1)

1- الميـزان، ج 20، ص 250 .

(280) بهشت از ديدگاه قرآن و حديث

پذيرائي از متقين در بهشت

پذيرائي از متقين در بهشت

«وَ اُزْلِفَتِ الْجَنَّــةُ لِلْمُتَّقيــنَ غَيْـــرَ بَعيــدٍ،»