بهشت از دیدگاه قرآن و حدیث صفحه 163

(316) بهشت از ديدگاه قرآن و حديث

هــر ميــوه‌اي كــه خــود او اختيــار كــرده باشــد، ديگــري مــرغ بــريــان مــي‌آورد هــر مرغــي كـه خود او هــوس كـــرده باشـــد.

در اين‌جا ممكن است كسي اشكال كند كه در روايات آمده كه اهل بهشت هر وقت اشتهاي ميوه‌اي كنند شاخه‌اي كه حامل آن ميوه است خودش به سوي ايشان خم مي‌شود و ايشان ميوه را مي‌چيند و چون اشتهاي گوشت مرغي كنند خود آن مرغ در حالي كه بريان شده در دست ايشان مي‌افتد و هر چه بخواهند از آن مي‌خورند، دوباره مرغ زنده شده پرواز مي‌كند. ولي اين اشكال وارد نيست، براي اين‌كه اهل بهشت هر چه بخواهند در اختيار دارند، يكي از چيزهايي كه انسان مي‌خواهد تنوع و تفنن در زندگي است، گاهي انســان مي‌خواهد خدمتگــزارانش برايش آن‌چه مي‌خواهد حاضــر كنند و مخصوصا در وقتي كه آدمــي با دوستان خود مجلســي فراهم كــرده دوست

بهشت‌هاي اختصاصي هر يك از مقربان (سابقون) (317)

مــي‌دارد خدمتكــاران از دوستــانــش پذيــرايــي كنند، هم‌چنان كه گاهـي هم هوس مي‌كنـد بــدون وساطــت خدمتكــاران خـودش بـرخيـزد و از درخـت ميـوه بچينــــد.

«وَ حُورٌ عينٌ، كَاَمْثالِ اللُّؤْلُؤِالْمَكْنُونِ،»

«و حــورالعيـن‌هايي دارند كه از شـــدت صفـا چـون لـؤلـؤ دسـت نخـورده‌انـد.» (22 و 23 / واقعه)

حــورالعيــن نام زنــان بهشــت اســت و اين حورالعيــن مانند لؤلؤ مكنــون اســت يعنــــي لــؤلـــؤئــي كــه در صـــدف خـــود مخــــزون و محفــــوظ و دســت نخـورده اســت و اين تعريـف نشــان‌دهنــده منتهاي صفــاي حــور اســـت.

(318) بهشت از ديدگاه قرآن و حديث

«جَزاءً بِمـا كـانُـوا يَعْمَلُــونَ!» (24 / واقعه) همه آن‌چه كه با اهل بهشت كرديم براي ايـن بـود كه پاداشي باشد در قبال آن اعمال صالحي كه به طور مستمر انجام مي‌دادند.