بهشت از دیدگاه قرآن و حدیث صفحه 18

«وَ قُلْنَا اهْبِطُوا بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ وَ لَكُمْ فِي‌الاَْرْضِ مُسْتَقَرٌّ وَ مَتاعٌ اِلي حينٍ...، قالَ فيها تَحْيَوْنَ وَ فيها تَمُوتُونَ وَ مِنْهاتُخْرَجُونَ...،»(24و25/اعراف)

برمي‌آيــد كه نحوه حيات آدم بعــد از هبوط، با نحــوه آن در قبل از هبــوط، فرق مي‌كند، حيات دنيــا حقيقتش آميخته با حقيقت زمين است، يعني داراي گرفتاري و مستلزم سختي و بدبختي است!

و لازمــه ايــن نيــز ايــن اســت كــه انســان در آن تـكـــون يابــد و دوبــاره بـا مردن جـزو زميـن شود و آن‌گاه براي بار ديگـر از زمين مبعوث گردد.

حالــي‌كه حيـات بهشتـي حياتــي است آسمانــي و از زمينــي كه محــل تحول

بهشت آدم و بهشت برزخي مؤمنين (35)

و دگــرگــوني است منشــأ نگـرفته است .

از اين‌جا ممكن است به طــور جزم گفت كه بهشت آدم در آسمان بوده، هرچنــد كه بهشــت آخرت و جنت خلــد، (كه هر كس داخلــش شد ديگــر بيــرون نمي‌شـود،) نبــوده باشــد.

بهشـت آدم از بهشت‌هـاي دنيـا بـوده و در آسمـان قـرار داشتــه و نيــز جنت خلــد و بهشت آخـرت نبوده است.

اين بهشت از بهشت‌هاي برزخي بوده، كه در مقابل بهشت خلد است و اين تعبير كه در آيه فرمود: «مَتاعٌ اِلي حينٍ،» تا روز قيامت است، در نتيجه مكثي كه مردگان در بــرزخ و رسيـدن روز قيامــت دارنـد، مكــث زميني اســت و در هميــن زمين زندگــي مي‌كنند، هم‌چنان كـه آيه:

(36) بهشت از ديدگاه قرآن و حديث