«وَ مَنْ يُؤْمِنْ بِاللّهِ وَ يَعْمَلْ صالِحا يُدْخِلْهُ جَنّاتٍ تَجْري مِنْ تَحْتِهَاالاَْنْهارُ خالِدينَ فيها اَبَدا،» اين قسمت از آيه كساني را كه به خدا ايمان آورده عمل صالح انجام دهند، وعده جميل و بشارت به بهشت ميدهد.
«قَــدْ اَحْسَنَ اللّــهُ لَهُ رِزْقا،» در اين جمله احسان خدا را در آنچه به ايشان روزي كرده ميستايد و مراد از رزق ايمانــي است كه به ايشــان روزي كــرده و همچنين
ايمان،عملصالح، رزق و توفيقالهي بهسوي بهشت (367)
عمــل صالحي كه توفيقش را به ايشان داده و بهشتي كه در آخرت به ايشان ميدهد.(1)
تنعم بهشتيان در روز غاشيه
«وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ ناعِمَةٌ، لِسَعْيِها راضِيَةٌ،»
«چهرههايي ديگر در آن روز خرسند و باطراوتند، پيداست كه از تلاش خود در دنيــــا راضينـــــد.» (8 و 9 / غاشيــه)
«وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ ناعِمَةٌ،» مفهوم آيه كنايه است از بهجت و سروري كه از باطن به
1- الميـــزان، ج 19 ، ص 546 .
(368) بهشت از ديدگاه قرآن و حديث