بهشت از دیدگاه قرآن و حدیث صفحه 189

صفحه 189

«لا تَسْمَــعُ فيهــا لاغِيَــة،» يعني وجــوه نامبــرده و يا به عبارتــي اهــل بهشت،

(370) بهشت از ديدگاه قرآن و حديث

در بهشــت حتــي يــك كلمــه «لاغِيَــــة» ـ بيهــوده و بـي‌فايــده ـ نمــي‌شنــونــــد.

«فيهـا عَيْـنٌ جـــارِيَـةٌ،» مراد از كلمه «عَيْن» جنس چشمه است، نه اين‌كه بخواهد بفرمايد در بهشت تنها يك چشمه هست، چون در جاي ديگر صريحا فرموده در بهشت چشمه‌هايــي هست، ماننــد چشمه سلسبيل و چشمه شــراب و چشمه طهور و غير آن.

«فيهـا سُـرُرٌ مَرْفـُوعَةٌ،» «سُرُرٌ» جمع سرير - تخت - است و منظور از مرفوع بودن تخت، مرفوع بودن مقام و منزلت كسي است كه بر آن تكيه مي‌زند.

«وَ اَكْوابٌ مَوْضُوعَةٌ،» قدح‌هايي كه در كنار اين چشمه‌ها نهاده.

«وَ نَمــارِقُ مَصْفُوفَةٌ،» «نَمارِق» به معناي بالش و پشتي است، كه بدان تكيه مي‌دهند و «مَصْفُوفَــه» بــودن «نَمـارِق» به اين معنا است كه اين پشتي‌هــا را در مجلــس پشت سر هم بگذارند، همان‌طور كه در مجالس فاخر دنيـا چنين مي‌كنند.

تنعم بهشتيان در روز غاشيه (371)

«وَ زَرابِـيُّ مَبْثُوثَــةٌ،» «زَرابِــيّ» بــه معنــاي بساط فاخــر است و منظــور از «مَبْثُوثَــة» آن مبسوطــه بــودن و گستــرده شــدن آن اســت، تـا رويش بنشينند.(1)

گردش در باغهاي بهشت، مجالس ذكر خدا

کتابخانه بالقرآن کتابخانه بالقرآن
نرم افزار موبایل کتابخانه

دسترسی آسان به کلیه کتاب ها با قابلیت هایی نظیر کتابخانه شخصی و برنامه ریزی مطالعه کتاب

دانلود نرم افزار کتابخانه