بهشت از دیدگاه قرآن و حدیث صفحه 195

«وَ قالُـوا الْحَمْدُللّــهِ‌الَّــذي اَذْهَــبَ عَنَّاالْحَــزَنَ اِنَّ رَبَّنــا لَغَفُــورٌ شَكُــورٌ،»

«و گويند ستايش خدايي را كه غم و اندوه را از ما ببرد كه پروردگارمان آمرزنده و شكور است،»

«اَلَّذي اَحَلَّنـا دارَ الْمُقامَـةِ مِنْ فَضْلِـهِ لا يَمَسُّنـا فيهـا نَصَـبٌ وَ لا يَمَسُّنــا فيها لُغُــــــوبٌ،»

«همــان خدايــي كه از كرم خويــش ما را به اين سراي دائــم درآورد كه در اين‌جا رنج و ملالي به ما نرسد!» (33 تا 35 / فاطر)

«دارَ الْمُقامَــة» آن منزلي است كه كسي از آن بيرون نمي‌رود و از آن‌جا به جاي

ساكنان‌بهشت‌عدن با لباس‌حرير و دستبندهاي‌طلا (381)

ديگر كـوچ نمـي‌كنـد.

معنــاي آيه اين است كه: آن خدايي كه ما را به فضل خودش و بدون اين‌كه استحقاقي داشته باشيــم در خانه جاودانه داخل كرد، بهشتي كه نه در آن مشقتي هســت و نه تعبــي و نه ما در آن‌جا در طلــب آن‌چه مي‌خواهيــم دچار خستگــي و كندي مي‌شويم، چون هرچه بخواهيم در آن هست.(1)

اِشـراف اهـل بهشـت به دوستـان خـود در جهنـم

1- الميـزان، ج 17، ص 66 .