بهشت از دیدگاه قرآن و حدیث صفحه 204

بنابراين، چنين كساني داراي سرانجامي نيك و محمود كه همان بهشت برين است

جمع‌شدن افراد خانواده‌هاي صالح در بهشت (399)

مي‌باشند و در آن‌بهشت مثوبات اعمال‌نيكشان منعكس مي‌شود و با صالحان - از قبيل پدران و همسران و دودمان خود ـ محشور و مصاحب مي‌گردند، چنانكه در دنيا هم با ارحام‌خود مصاحبت مي‌كردند.

فرشتگــان هم از هر دري بر ايشــان در مي‌آيند و ســلام مي‌كننــد، چون در دنيا اطاعــات و عبادات مختلــف بجا آورند، اين‌ها آثار حق است كه در آن سرا بدين صورتهــا منعكـــس مي‌شود.

«جَنّتُ عَـدْنٍ يَدْخُلُــونَها وَ مَــنْ صَلَحَ مِنْ ءَابـائِهِمْ وَ اَزْواجِهِــمْ وَ ذُرِّيّتِهِـمْ!»

«جَنّتُ عَدْنٍ» به معناي بهشت‌هائي است كه نوعي از استقرار و خلود و سلامتي و ايمنـي از هـــر جهـــت را دارد.

(400) بهشت از ديدگاه قرآن و حديث

كلمه «جَنّتُ عَدْنٍ» عطف بيان و يا بدل است از كلمه «عُقْبَـي الـدّارِ» و در نتيجه معنايش اين مي‌شود كه: «عُقْبَـي الـدّارِ» عبارتست‌از بهشت عدن و خلود. و بنابراين پس از زندگي دنيا بر حسب آن ناموسي كه خداوند آن زندگي را بر آن طبيعت و ناموس مطبوع نموده زندگي واحد و متصلي است كه ابتدايش رنج و بلا و آخرش آسايش و نعمت و سلامتي است. و يا به عبارتي اولش دنيا و آخرش آخرت است و اين همان حقيقتــي است كه خداوند از زبان اهل بهشت حكايتش نموده و فرموده: «وَ قالُوا الْحَمْدُ لِلّـهِ الَّذي صَدَقَنـا وَعْدَهُ وَ اَوْرَثَنَا الاَْرْضَ نَتَبَوَّأُ مِنَ الْجَنَّةِ حَيْثُ نَشاءُ!» (74 / زمر)

آيه مورد بحث به بياني كه خوانديد در قبال آيه: «يَصِلُونَ ما اَمَرَ اللّهُ بِه اَنْ يُوصَلَ،» (21 / رعد) قرار گرفته و عاقبت اين حق صله رحم را كه اولوالالباب بدان عمل نمودند

جمع‌شدن افراد خانواده‌هاي صالح در بهشت (401)